Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Quae si nobis tenenda lex sit, ut nihil firmum esse in rebus religionis statuamus, nisi quod superiorum temporum conualuit consuetudine, ad hanc sanè regulam neque Paulus neque Petrus, nec quisquam omninò Apostolorum fuisset, aliquando Christianus, nec Turcae unquam deinceps in nostram coalescent fidem, tot annis suis assueti erroribus.

Quae si nobis tenenda lex sit, vt nihil firmum esse in rebus religionis statuamus, nisi quod superiorum temporum conualuit consuetudine, ad hanc sanè regulam neque Paulus neque Petrus, nec quisquam omninò Apostolorum fuisset, aliquando Christianus, nec Turcae vnquam deinceps in nostram coalescent fidem, tot annis suis assueti erroribus.

Age, & qui ista disputant tam pertinaciter de ¹maiorum imitatione, scire ab istis cupiam, quid de Antichristo mihi respondeant: venturum […] eum aliquando, aut quum aduenerit ubi tandem regnaturum esse affirment? Si in ecclesia putent, qualia tum ecclesiae illius tempora regnante Antichristo, mihi descripturi sunt, veritatis nè ea an erroris futura? At quî fieri possit, ut inualescente Antichristo, hominumque animis insidente, nō ad tempus succumbat veritas, errorque maiorē ecclesiae partem possideat? Et ubi tum isti ecclesiam Christi mihi constituent, in monténe sitam, quae conspicua in oculis omnium efflorescant? an in latebris potius delitescentem: quum grassante persecution, mulier amicta sole cogatur in solitudinem: ⟨image 116⟩quunvincantur sancti: quum triumphet meretrix sanguine sanctorū temulenta: ubi jā publica haec, inquam, & perpetua veritatis victoria, quam sibi in ecclesia pollicentur nonnulli? Ubi ecclesia illa quae errare non possit, quum in ecclesia occidentur sancti? quum omnia occupabit pseudopropheta? omnia bonorum sanguine cruentabit? quum ipsi etiam in periculum electi venient, ut seducantur? quum denique tanta incrudescet ²in pios persequutionis vis, ut ipsa periculi magnitudo malorum finem praefinito tempore breviorem sit allatura? quando & templum ipsum domini usurpabit perditus ille filius? quae omnia si adimpleta cernimus, negarique non possit, quin in templo Dei jam diu versatus retectusque sit Antichristus: qui jam illi sunt, qui ad morem maiorum & consuetudinem temporum eorum, quae Antichristo succubuerunt,