Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Quid à Gregorio dici aptius aut apertius potuit? Cuius si quid ipsi, ita ut par est, autoritari tribuitis, quid ni & nobis ibidē liceat eadē autoritate, totidemque verbis, vos similiter compellare fratres, patres Romaei Primùm nequa sedis istius inanis vos attollat persuasio, quasi locus ipse, quē Romae tenetis, vos à caeteris distinguat fratribus, siquidem ex loco omnes estis, ut ait ille, fratres. Deinde, […] honorem propriū tueamini, ut reliquis illis, qui pari honoris consortio vobiscō junctisunt, iniuria inferatur. Infertur autem tum iniuria (autore Gregorio) quando ex fratrū depressione, vos acciescitis, quumque gratiae communiter effusae per vos detrahitur. Postremò haud temerè iisdē Gregorianis verbis vos admonem', nequando supra coeli astra ita solium attollatis vestrum, hoc est, ne reliquis ecclesiae Episcopis ambitiosa dignitatis elatione vosmet ita praeponatis, ut illud tandem usu fortasse eveniat [Greek or Hebrew] quod apud Salomonem dicitur. Qui praecelsam sibi domum struit, querit ruinā. ¹Quanquam quid Gregor. unum ex tanta turba in testimoniū voco, quū ex omni eorū numero, qui Gregoriū antegressi sunt, haud quisquam sit ⟨p. 26⟩ante eum auditus, qui universalis Episcopus, aut caput Ecclesiae universalis dici unquam voluisset.

Quid à Gregorio dici aptius aut apertius potuit? Cuius si quid ipsi, ita vt par est, autoritari tribuitis, quid ni & nobis ibidē liceat eadē autoritate, totidemque verbis, vos similiter cōpellare fratres, patres Romaei Primùm nequa sedis istius inanis vos attollat persuasio, quasi locus ipse, quē Romae tenetis, vos à caeteris distinguat fratribus, siquidem ex loco omnes estis, vt ait ille, fratres. Deinde, 〈…〉 honorem propriū tueamini, vt reliquis illis, qui pari honoris cōsortio vobiscō iunctisunt, iniuria inferatur. Infertur autem tum iniuria (autore Gregorio) quando ex fratrū depressione, vos acciescitis, quumque gratiae cōmuniter effusae per vos detrahitur. Postremò haud temerè iisdē Gregorianis verbis vos admonem', nequando supra coeli astra ita solium attollatis vestrum, hoc est, ne reliquis ecclesiae Episcopis ambitiosa dignitatis elatione vosmet ita praeponatis, vt illud tandem vsu fortasse eueniat 〈non-Latin alphabet〉 quod apud Salomonem dicitur. Qui praecelsam sibi domum struit, querit ruinā.