Celsus ynte, pan oedd ef o wir lownfryd in scrifenny‘n erbyn Christ, fall y gall fo drwy draha, watwar yr Efengyl, dan ei galw‘n beth newydd, Ai (hebr ef) ar ol cynnifer o oesoedd, yrowr‘on in y diwedd, mor her ag mor hwyr y daeth hyn ynghof Duw? Y mae Eusebius hefyd in testiolaethu fod in arferedig er y pride cyntaf o alw‘r grefydd Gristnogawl drwy wir gas, a chenfigen, in [Greek or Hebrew], self yw hynny, in beth dierth, newydd. Llymma i chwi‘r mod y mae‘r gwyr hyn in barny ag in bwrw pob peth o‘r eiddom-mi in ddierth, ag in newydd; and nhwy a fynnant ganmol yr eiddynt ei hun, beth bynnag font, fall petheu o‘r henafiaeth hwyaf. In yr un-ffunyd a‘r Swynwyr, ag a‘r Cyfareddwyr y pride hyn, y rhai (gan fod iddynt a wnelont a chythreuliaid,) ydynt ⟨image 66⟩arfer o ddoedyd, fod eu llyfreu, au holl gyssegr-ddirgelion nhwy, wedi dyfod oddiwrth Athanasius, Cyprianus, Moeses, Abel, Adda, a hefyd oddi wrth yr Archangel Raphael, fegis o ran deylliaw eu celfyddyd nhwy oddi wrth y faith athrawon a diffynnwyr a‘r rhain, y gelid eu barnu in ardderchoccach, ag in dduwiolach. Ar ol yr un rhyw agwedd, y gwyr hyn er mwyn mynny onynt in howsach, ag in rhagorach, berry i‘r rhai ffolion, ag i‘r sawl nid mawr genthynt beth a wneler, goelio a chofleidio y crefydd hwnnw o‘r eiddynnhwy (a ddarfu iddynt eu hunain-ei ddwyn i‘r bid, n a hynny er is chwaith her o amser mo honaw) y maent hwy arfer o ddoedyd, gael onyn-nhwy ei crefydd oddi wrth Awstin, Hieronimus, Chrisostomus, Ambrosius, oddi wrth yr Apostolion, ag oddi wrth Christ ei hun. Canys nhwy a wyddant in hysbys nad oes dim groesawach, na chynefinach, gan y cyffredin-bobl, no‘r henweu hyn. And beth o cheir gweled may‘r hyn y maen-nhwy‘n ei alw‘n newydd, yw‘r petheu hynaf o‘r cwbl? Or tu arall, am y petheu y maen-nhwy‘n eu gossod allan drwy fraint henafiaeth; beth, ar ol eu dyfal-chwilio, a‘u manwl-chwalu, o cheir gweled in y diwedd, nad yw‘r holl betheu ⟨p. 60⟩hynny gan-mwyaf and petheu newydd, wedi eu dychymig in hwyr o amser? Diau jawn, am gyfreithieu a deddfodau‘r Iddewon, na ddichyn un din a fae mewn pwyll uniawn, dybied may newydd oeddynt, er darfod i Haman haeru hynny; herwydd e ddarfuessid eu scrifenny mewn llecheu hen jawn o henafiaeth.
Celsus ynte, pan oedd ef o wir lownfryd yn scrifenny‘n erbyn Crist, fal y galle fo drwy draha, watwar yr Efengyl, dan ei galw‘n beth newydd, Ai (hebr ef) ar ol cynnifer o oesoedd, yrowr‘on yn y diwedd, mor hir ag mor hwyr y daeth hyn ynghof Duw? Y mae Eusebius hefyd yn testiolaethu fod yn arferedig er y pryd cyntaf o alw‘r grefydd Gristnogawl drwy wir gas, a chenfigen, yn 〈non-Latin alphabet〉, sef yw hynny, yn beth dierth, newydd. Llymma i chwi‘r modd y mae‘r gwyr hyn yn barny ag yn bwrw pob peth o‘r eiddom-mi yn ddierth, ag yn newydd; ond nhwy a fynnant ganmol yr eiddynt ei hun, beth bynnag font, fal petheu o‘r henafiaeth hwyaf. Yn yr vn-ffunyd a‘r Swynwyr, ag a‘r Cyfareddwyr y pryd hyn, y rhai (gan fod iddynt a wnelont a chythreuliaid,) ydynt ⟨image 66⟩arfer o ddoedyd, fod eu llyfreu, au holl gyssegr-ddirgelion nhwy, wedi dyfod oddiwrth Athanasius, Cyprianus, Moeses, Abel, Adda, a hefyd oddi wrth yr Archangel Raphael, fegis o ran deylliaw eu celfyddyd nhwy oddi wrth y fath athrawon a diffynnwyr a‘r rhain, y gellid eu barnu yn ardderchoccach, ag yn dduwiolach. Ar ol yr vn rhyw agwedd, y gwyr hyn er mwyn mynny onynt yn howsach, ag yn rhagorach, beri i‘r rhai ffolion, ag i‘r sawl nid mawr genthynt beth a wneler, goelio a chofleidio y crefydd hwnnw o‘r eiddynnhwy (a ddarfu iddynt eu hunain-ei ddwyn i‘r byd, n a hynny er ys chwaith hir o amser mo honaw) y maent hwy arfer o ddoedyd, gael onyn-nhwy ei crefydd oddi wrth Awstin, Hieronimus, Chrisostomus, Ambrosius, oddi wrth yr Apostolion, ag oddi wrth Crist ei hun. Canys nhwy a wyddant yn hysbys nad oes dim groesawach, na chynefinach, gan y cyffredin-bobl, no‘r henweu hyn. Ond beth o cheir gweled may‘r hyn y maen-nhwy‘n ei alw‘n newydd, yw‘r petheu hynaf o‘r cwbl? Or tu arall, am y petheu y maen-nhwy‘n eu gossod allan drwy fraint henafiaeth; beth, ar ol eu dyfal-chwilio, a‘u manwl-chwalu, o cheir gweled yn y diwedd, nad yw‘r holl betheu ⟨p. 60⟩hynny gan-mwyaf ond petheu newydd, wedi eu dychymig yn hwyr o amser? Diau iawn, am gyfreithieu a deddfodau‘r Iddewon, na ddichyn vn dyn a fae mewn pwyll vniawn, dybied may newydd oeddynt, er darfod i Haman haeru hynny; herwydd e ddarfuessid eu scrifenny mewn llecheu hen iawn o henafiaeth.
