A09447:1010
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
PROBLEMA. › Demonstratio Problematis. › Primatus Romani Pontificis.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Primatus Romani Pontificis.
1 Primatus Dominij, vel (ut bTurrecremata ait) authoritativus in Romano Pontifice, ante 600 an. ignotus, publicè & manifestè caepit in Bonifacio anno 607. qui impetravit à Phoca Caesar, ut sedes Apostolica Romana caput esset Ecclesiae, cùm Constantinopolitana see primā omniū scriberet. Sigebertus in an. 607. Bonifacius (inquit) •btinuit apud Phoca• Imperatorem, ut Ecclesia Romana caput esset omnium Ecclesiarum. Eadem penè verba reperias apud Marianum Scotum, Martinum Polonum, Ottonem Frisingensem, & Hermannum Contractum. Sanxit hoc Phocas non declarando & asserendo, sed novi quid stabiliendo. Iste enim Primatus paulò antè fuit damnatus à Gregorio •. l. 6. epist. ex Registro. c. 194. Ego autem (inquit) fidenter dico, quia quisquis ⟨p. 203⟩se universalem Sacerdotem vocat, vel vocars defiderat, in elation sua Antichristum praecurrit. Et Constantinopolitani Episcopi malè tulerunt hanc Phocae constitutionem, Sabellicus lib. 6. Ennead. 8. Aeneas Sylvius, ep. l. 1. epist. 288. Alioquin (inquit) sententiarum diversitas Ecclesiam ipsam divideret at que solueret unitatem: quemadmodum factum videmus ante Concil. Ni•anum, dum sibi quisque vivebat, & ad Romanam Ecclesiam parvus respectus habebatur. Obijciunt Papistae, ideo Joannem à Gregorio reprehendi, quòd vellet solus Episcopus haberi, ita ut alij nulli •int Episcopi, sed vicarij tantùm illius: idue astruere conantur ex his verbis Gregorij epist. lib. 4. epist. 38. ad Joan. Constantinopol. Qui enim indignum te esse fatebaris, ut Episcopus dici debuisses, ad hoc quandóque perductus es, ut despectis fratribus Episcopus appeas solus vocari. Similia habentur, libro citato epist. 34. ad Constantiam Augustam. Respondeo duo. Primò, Gregorium in eâdem epist. 38. epist. 36. eiusdem libri, & alibi, asserere, eundem titulum quē sibi arrogaverat Joannes, praedecessoribus suis oblatum fuisse in Concil. Chalcedon. Quis autem sibi facilè persu debit Synodum generalem, praesertim illos 150 Episcopos, qui in ea congregati erant, quorum consensu Sedes Constantinopolitana exaequata erat privilegijs Sedi Romanae, hunc honorem voluisse Romano Pontifici defer, ut is solus orbis Episcopus esset, ipsi verò solummodo eius vicarij essent? Dico secundò Joannem solummodò ambivisse titulum Oecumenici Episcopi, ut patet ex eodem Gregorio, epist. lib. 4. epist. 39. & lib. 7. epist. 69.