Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…

Peccatum venial.

Peccatum veniale.

1 Peccatum veniale quod praeter legem est, non contra legem Dei, quodque naturâ suâ obligat tantùm, ad reatum poenae temporalis, non suit notum Patribus, saltem per 700 ann•a Christo Postea apertè caepit asseri, & defendi. Haimo in epistolam Dominicae octavae, post Pentecostem. Stipendium peccati, id est, remuneratio peccatorum mors est: non tamen de peccatis omnibus intelligendum, sed de criminalibus, de quibus Johannes: est peccatum ad mortem.

1 Peccatum veniale quod praeter legem est, non contra legem Dei, quodque naturâ suâ obligat tantùm, ad reatum poenae temporalis, non suit notum Patribus, saltem per 700 ann•a Christo Postea apertè caepit asseri, & defendi. Haimo in epistolam Dominicae octauae, post Pentecostem. Stipendium peccati, id est, remuneratio peccatorum mors est: non tamen de peccatis omnibus intelligendum, sed de criminalibus, de quibus Iohannes: est peccatum ad mortem.

2 Veteres agnoscunt omne peccatum aeternam mortem propriè ex sua naturâ, justo Dei judicio mereri. August. epist. ⟨p. 75⟩108. Est poenitentia bonorum & humilium fidelium quotidiana, in qua pectora tundimus dicentes, dimitte nobis debitanostra,—Neque enim ea nobis dimitti volumus, quae dimissa non dubitamus in Baptismo; sed illa utique, quae humanae▪ fragili•ati, quamvis parv•, tamen crebra subrepunt. quae si collecta contra nos fuerint, ita nos gravabunt, & oppriment, sicuti unum ali quod grande peccatum. Quid enim interest ad naufragium, utrùm uno grandi fluctu navis operiatur, & obruatur, an paulatim surepens aqua in sentinam, & per negligentiam derelicta atque contempta, impleat navem, atque submergat Rursus, tract. 12. in Johan. dicit plura peccata minuta si negligantur, occidere. Et expos. 1. in epist. Johan. ait multa levia peccata facere unum grande. Nazianzen. orat. 31. Omne peccatum animae mors est. Author Asceticorum: Quale peccatum est quod quis audebit parvum dicere? Hieronym. epist. 14. Nescio an possumus leve aliquod peccatum dicere, quod in Dei contemptum admittitur. Bede in Sam. lib. 1. cap. 10. Non tantùm capitalium incendia criminum, in quibus apertum opus diaboli claret, sed & parua quaeque, & quae hominibus extrema vel levia fortè peccata videntur, di stricti judicis sententia reprobans, damnat. Gregor. in Ezech. l. 1. hom. 2. Omne peccatum grave, quia non permittit animam ad sublimia elevari. Sixtus III. de malis doct. & operibus fidei, ait, Otiosum sermonem dicere, & fratrem quemlibet fatuum vocitare, modica & exigua videri delicta. Addit autem, Sigehennae ignis reus erit, etiam qui fratrem suum fatuum sit locutus, quod peccatum sit quod extra gehennam esse possit, in legentis arbitrio derelinquo. Gerson de vita Spirit. lect. 1. Omne peccatum pro quanto est offensa Dei, & contra legem eius aeternam; est de suae conditione & indignitate mortiferum, secundùm rigorem justitiae, & à vita gloriae seperativum. Rursus, Nulla offensa Dei est venialis de se, nisi tantummodò per respectum ad divinam misericordiam, quae non vult de facto quamlibet offensam imputare ad mortem, cùm istud possit justissimè. Et ita concluditur quòd peccatum mortal & veniale in esse tali, non distinguuntur intrinsecè & essentialiter, sed solùm per respectum ad divinam gratiam, quae peccatum istud imputat ad poenam mortis, & aliud non. Sic Roffensis in refut. articul. 32.