Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…

16 Consecrare, non est Transubstantiare, sed rem communem ad usum sacrum dedicare. Et consecrationem panis fieri his quinque verbis, [HOc est enim corpus meum] Et vini, his solis verbis [Hic est sanguis meus], vel aequivalentibus, non habetur apud veteres. Cyprianus Serm. de coena, testatur consecrationem factam fuisse suo saeculo, his verbis, Hoc facite in meam commemorationem, haec est caro mea, & hic est sanguis m•u•. Basilius & Chrysostomus precibus, ut ex eorum liturgijs constat. Ambros. de Sacram. lib. 4. c. 5. ait, Uis scire quia verbis coelestibus consecratur? Accipe quae sunt verba. Dicit sacerdos: Fac nobis, inquit, hanc oblationem ascriptam, rationabilem, acceptabilem—Qui pridie quàm pateretur, in sanctis manibus suis accepit panem—gratias agens, benedixit, fregit, fractumque Apostolis suis tradidit dicens, Accipite, &c. usque ad finem verborum institutionis. Hieron in 3. cap. Sophoniae, ait ad Eucharistiam faciendam, necessariam esse non tantùm solennem orationem, sed & Sacerdotum merita. Augustinus lib. 3. de Trinit. cap. 4. Illud tantùm dicimus [corpus & sanguinem Christi] quod exfructibus terrae acceptum, & prece mysticâ consecratum ritè sumimus ad salutem spiritualem, in memoriam pro nobis Dominica passionis. Gregorius lib. 7. Indict. 2. epist. 63. Orationem Dominicam idcirco mox post precem dicimus; quia mos Apostolorum fuit, ut ad ipsam solummodo orationem, oblationis hostiam consecrarent. Hesychius lib. 2. in Levit. c. 8. Nisi Christus rogatus ore Sacerdotum, ipse venerit & coenam sanctificaverit, & initiaverit ea quae aguntur, nullatenus sacrificium Dominicum fiunt. Innocentius III. lib. 4. de mysterio Missae, cap. 6. sic ait, Non est credibile, quòd priùs dederit, quàm confecerit. Sanè dici potest, quòd Christus virtute divinâ confecit: & postea formam expressit, sub qua posteri benedicerent. Ipse namque per se virtute propriâ benedixit: nos autem ex illa virtute, quam indidit verbis. Scotus in 4. dist. 8. q. •. art. 2. Si quis sacerdos inciperet sic loqui, Hoc est corpus ⟨p. 162⟩meum, non praedicens verba praemissa totaliter, dico quòd in omnibus talibus non est adorandum nisi sub conditione si verè consecratum est. Et de consecratione sanguinis in eodem articulo; Non est nobis traditum omnino certitudinaliter an ad formam consecrationis sanguinis pertinean• aliqua verba post illud, sanguinis mei: