A09447:938
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…
Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] juventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci Coccij. Et propaideiæ [sic] iuventutis in lectione omnium patrum. Editum post mortem authoris operâ & studio Samuelis Wardi.
Cantabrigiæ : Ex officina Joannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604Cantabrigiæ : Ex officina Ioannis Legat. Anno Dom. M.D.CIIII. Extant Londini apud Simonem Waterson in Cœmeterio D. Pauli ad insigne Coronæ, 1604
PROBLEMA. › Demonstratio Problematis. › Res sacrae ad Missam hodiernam pertinentes.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
7 Clerici apud veteres, tam in Occidente, quàm in Orient utebantur otonsurâ, non rasurâ in morem Papistioum: imò hic radendi modus improbatus fuit à veteribus. Clemens Paedag. lib. 3. c. 11. Pili capitis—tondendi sunt, non novaculâ—: sed tonsorum forsicibus. Optat. lib. 2. contra Parm. Docete, (inquit, ad Donatistas) Ubi vobis mandatū est, radere capita Sacerdotibus: quum è contrario, tot sunt exempla proposita, fieri non debere. Hieron. in Ezech. cap. 44. Discimus hîc, inquit, nec caluitium novaculâ esse faciendum: nec ita ad pressum tondendum caput, ut rasorum similes esse videamur; sed in tantum capillos dimittendos, ut operta sit cutis. Imò rasura hodierna non fuit in usu in Ecclesia, per multa à Christo secula. Nam tonsurae inferioris cum rasura circulari in vertice, primi ferè mentionem secerunt Germanus Constantinop. in Theoria, Tonsura capitis, inquit, Sacerdotis, & rotunda pilorum eius media sectio, vice corona est spineae, quam Christus gestavit. Item Hugo Vict. de Sacram. lib. 2. part. 3. c. 1. Lombard. l. 4. dist. 24. Thomas item & Bonaventura ibidem; nam eadē fuit cum tonsura Laicorum poenitentium, Concil. Agathens. c. 2. Tolet. III. c. 12. Imò haec rasura Clericalis quae nunc etiam in usu est, damnatur in Concilio Tolet. IIII. c. 40. Omnes Clerici, vel Lectores, sicut Levita & Sacerdot•s, detonso ⟨p. 169⟩superiùs capite toto, inferiùs solam circuli coronam relinquant. Non sicut hucusque in Gallic•ae partibus facere Lectores videntur, qui prolixis (ut laici) comis, in solo capitis apice, modicum circalum tondent. Ritus enim iste hucusque in Hispanijs haereticorū fuit. Graecorū tonsura non fuit rotunda. Beda Histor. Eccles. lib. 4. c. 1. Et. l. 5. c. 22.
7 Clerici apud veteres, tam in Occidente, quàm in Oriente vtebantur otonsurâ, non rasurâ in morem Papistioum: imò hic radendi modus improbatus fuit à veteribus. Clemens Paedag. lib. 3. c. 11. Pili capitis—tondendi sunt, non nouaculâ—: sed tonsorum forsicibus. Optat. lib. 2. cōtra Parm. Docete, (inquit, ad Donatistas) Ubi vobis mandatū est, radere capita Sacerdotibus: quum è contrario, tot sunt exempla proposita, fieri non debere. Hieron. in