Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Jodoci…Guilielmi Perkinsi Problema de Romanæ fidei ementito Catholicismo Estq́[ue] antidotum contra Thesaurum Catholicum Iodoci…

4 Apud Latinos etiam Authores Satisfacere significat see alicui praestatione officij approbare. Tull. l. 1. epist. 1. Ego omni officio, ac pietate potiùs caeteris satisfacio omnibus, mihi ipse nunquam satisfacio. Praeterea Satisfactio apud homines sit, vel compensando culpam & iniuriam, vel suppliciter¹ exorando veniam. Et hoc secundo modo opera poenitentiae sunt satisfactiones coram deo, quia sunt reales deprecationes veniae, quas deus in Christo approbat. Cyprian. lib. 3. c. 9. Oportet Diaconum, de quo scribis—Episcopo praeposito suo plenâ humilitate satisfacere. lib. 1. epist. 3. Intercedunt, ne exoretur precibus & satisfactionibus Christus. Et, Amplector promptà & plenâ dilectione cum poenitentia revertentes, peccatum suum humili, & simplici satisfactione consitentes. Et, ad Demetrianum, hortatur insideles satisfacere Deo dum aliquid de saculo superest: hoc autem nihil aliud esse potest quàm Deum supplicare pro remissione peccatorum, & eadem agnoscere: huius enim satisfactionis effectum dicit esse indulgentiam salutarem. Est autem agnitio culpae, & veniae deprecatio, satisfactio, non ad judicij severitatem, sed ad misericordiam, ut ait alibi idem Cyprian. id est, misericordi acceptione Dei. Et rectè, quia h•actus poenitentis, includunt in se fidem apprehendentem Christ satisfactionem, unde acceptantur. In hanc sententiam Chrysost. homil. de beato Philogonio, ait, Si recedes à pristinis malis ex animo, vereque promi•tas Deo, te postea nunquam ad illa rediturum, nihil aliud Deus requirat ad ulteriorem satisfactionem.

4 Apud Latinos etiam Authores Satisfacere significat se alicui praestatione officij approbare. Tull. l. 1. epist. 1. Ego omni officio, ac pietate potiùs caeteris satisfacio omnibus, mihi ipse nunquam satisfacio. Praeterea Satisfactio apud homines sit, vel compensando culpam & iniuriam, vel suppliciter¹ exorando veniam. Et hoc secundo modo opera poenitentiae sunt satisfactiones coram deo, quia sunt reales deprecationes veniae, quas deus in Christo approbat. Cyprian. lib. 3. c. 9. Oportet Diaconum, de quo scribis—Episcopo praeposito suo plenâ humilitate satisfacere. lib. 1. epist. 3. Intercedunt, ne exoretur precibus & satisfactionibus Christus. Et, Amplector promptà & plenâ dilectione cum poenitentia revertentes, peccatum suum humili, & simplici satisfactione consitentes. Et, ad Demetrianum, hortatur insideles satisfacere Deo dum aliquid de saculo superest: hoc autem nihil aliud esse potest quàm Deum supplicare pro remissione peccatorum, & eadem agnoscere: huius enim satisfactionis effectum dicit esse indulgentiam salutarem. Est autem agnitio culpae, & veniae deprecatio, satisfactio, non ad iudicij severitatem, sed ad misericordiam, vt ait alibi idem Cyprian. id est, misericordi acceptione Dei. Et rectè, quia hactus poenitentis, includunt in se fidem apprehendentem Christ satisfactionem, vnde acceptantur. In hanc sententiam Chrysost. homil. de beato Philogonio, ait, Si receds à pristinis malis ex animo, vereque promitas Deo, te postea nunquam ad illa rediturum, nihil aliud Deus requirat ad vlteriorem satisfactionem.