Sanctitatis praecipuè partes sunt. I. Bona conscientia. 2. Cor. cap. 1. vers. 12. Nam gloriatio nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae, quod cum simplicitate & synceritate Dei, non cum sapientia carnali, sed •um gratia Dei, versati sumus in mundo. 1. Timoth. cap. 1. vers. 19. Retinens fidem & bonam conscientiam: qua expulsa, nonnulli naufragium fidei fecerunt. Act. cap. 24. vers. 16. Intereà verò ipse me exerceo, ad conscientiam babendam sine offendiculo apud Deum & apud ⟨image 55⟩homines semper. Haec si deest, os loquentis clausum est. Isa. cap. 56. Speculators isti caeci quotquot sunt non agnoscunt: quotquot sunt canes sunt muti, non possunt latrare: tempori seruiunt: jacent, amant dormitionem. II. Sensus interior doctrinae tradendae. Lignum flammae capax non deflagrat nisi admoto igni: & ipse prior debet piè affectus esse, qui vult pios affectus ciere in aliis. Ergo quales motus concio requirit, tales concionator in animo suo privatim excitabit, ut eosdem in auditoribus avendat. III. Timor Dei, quo, veneratione divinae maiestatis percitus, sobriè & moderatè loquitur. IV. Amor populi, quo se illorum cupere salutem ostendit. 1. Thess. 2. 7. Sed fuimus placidi in medio vestri, ut si nutrix foveat suos foetus. V. Minister quoque [Greek or Hebrew] esse debet, id est, propter constantiam, integritatem, gravitatem, veracitatem, reverendus, quique reverentiam aliis praestare sciat, vel privatim, vel publicè, prout audientium singulorum personis congr• it. VI. [Greek or Hebrew], id est, temperans, qui affectus vehementiores intus coërcet, & externos mores ac gestus moderatos habet & simplices, quibus dignitas & authoritas conciliantur & conseruantur. Ergo nec [Greek or Hebrew] esse debet nec [Greek or Hebrew], ⟨image 56⟩id est, sectator vini, nec litigator, nec percussor, nec iracundus: & qui juniores sunt, exerceant se ad pietatem, & juveniles cupiditates fugiant, 1. Tim. 4. 7. 14.
Sanctitatis praecipuè partes sunt. I. Bona conscientia. 2. Cor. cap. 1. vers. 12. Nam gloriatio nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae, quod cum simplicitate & synceritate Dei, non cum sapientia carnali, sed •um gratia Dei, versati sumus in mundo. 1. Timoth. cap. 1. vers. 19. Retinens fidem & bonam conscientiam: qua expulsa, nonnulli naufragium fidei fecerunt. Act. cap. 24. vers. 16. Intereà verò ipse me exerceo, ad conscientiam babendam sine offendiculo apud Deum & apud ⟨image 55⟩homines semper. Haec si deest, os loquentis clausum est. Isa. cap. 56. Speculatores isti caeci quotquot sunt non agnoscunt: quotquot sunt canes sunt muti, non possunt latrare: tempori seruiunt: iacent, amant dormitionem. II. Sensus interior doctrinae tradendae. Lignum flammae capax non deflagrat nisi admoto igni: & ipse prior debet piè affectus esse, qui vult pios affectus ciere in aliis. Ergo quales motus concio requirit, tales concionator in animo suo privatim excitabit, vt eosdem in auditoribus auendat. III. Timor Dei, quo, veneratione diuinae maiestatis percitus, sobriè & moderatè loquitur. IV. Amor populi, quo se illorum cupere salutem ostendit. 1. Thess. 2. 7. Sed fuimus placidi in medio vestri, vt si nutrix foueat suos foetus. V. Minister quoque 〈non-Latin alphabet〉 esse debet, id est, propter constantiam, integritatem, grauitatem, veracitatem, reuerendus, quique reuerentiam aliis praestare sciat, vel priuatim, vel publicè, prout audientium singulorum personis congr• it. VI. 〈non-Latin alphabet〉, id est, temperans, qui affectus vehementiores intus coërcet, & externos mores ac gestus moderatos habet & simplices, quibus dignitas & authoritas conciliantur & conseruantur. Ergo nec 〈non-Latin alphabet〉 esse debet nec 〈non-Latin alphabet〉, ⟨image 56⟩id est, sectator vini, nec litigator, nec percussor, nec iracundus: & qui iuniores sunt, exerceant se ad pietatem, & iuveniles cupiditates fugiant,
