A09452:284
Cambridge, England : Ex officina Johannis Legatt, celeberrimæ Academiæ Cantabrigiensis typography, 1592Cambridge, England : Ex officina Johannis Legatt, celeberrimæ Academiæ Cantabrigiensis typographi, 1592
No title page in the transcription: set from the catalogue record.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
[Greek or Hebrew]. I. Necessarium esse ut veritatem cognitam quoties est opus, publicè profiteamur. II. Confessionem etiam cum fortunarum & capitis periculo faciendam. III. Prae Christo eiusque veritate vitam nostrā contemni debere. IIII. Quibus Christum, eiusque veritatem negare timor non est, paratas esse aeternas paenas & anima & corpore ⟨image 50⟩luendas. V. Ut rectè confessionem faciamus, Deum nobis regendis intentum esse. VI. Providentiam Dei non solum esse generalem, sed etiam specialem, quae minimas quasque res nostras, etiam pilos capitis, officiosè curet.
〈non-Latin alphabet〉. I. Necessarium esse vt veritatem cognitam quoties est opus, publicè profiteamur. II. Confessionem etiam cum fortunarum & capitis periculo faciendam. III. Prae Christo eiusque veritate vitam nostrā contemni debere. IIII. Quibus Christum, eiusque veritatem negare timor non est, paratas esse aeternas paenas & anima & corpore ⟨image 50⟩luendas. V. Vt rectè confessionem faciamus, Deum nobis regendis intentum esse. VI. Providentiam Dei non solum esse generalem, sed etiam specialem, quae minimas quasque res nostras, etiam pilos capitis, officiosè curet.
[Greek or Hebrew]. I. Errant, qui existimant satis esse si fidem, rectamue de religione sententiam corde amplectantur, atque ita conscientiam suam uni Deo probent: intereà apud homines liberum esse quidvis concedere aut affirmare, prout loci temporis & personarum conditio fert, praesertim ubi imminere videtur vitae discrimen. II. Errant Epicurei, negantes divinam providentiam; quia putant Dei maiestate indignum res humanas curare. III. Errant Stoici, qui putant omnia fato regi. IIII. Errant, qui casum & fortunam constituunt, citra ullam providentiae divinae sapientem ordinationem. V Errant Pelagiani, plus justo humanis viribus tribuentes, perinde acsi in hominum manu esset positum, fidem pro arbitrio amplecti, in eadem perseverare eandem intrepidè confiteri ad finem usue. VI. Errant, qui plus nituntur externis rebus & caducis opibus, quàm divinae potentiae ac bonitati.
〈non-Latin alphabet〉. I. Errant, qui existimant satis esse si fidem, rectamue de religione sententiam corde amplectantur, atque ita conscientiam suam vni Deo probent: intereà apud homines liberum esse quidvis concedere aut affirmare, prout loci temporis & personarum conditio fert, praesertim vbi imminere videtur vitae discrimen. II. Errant Epicurei, negantes divinam providentiam; quia putant Dei maiestate indignum res humanas curare. III. Errant Stoici, qui putant omnia fato regi. IIII. Errant, qui casum & fortunam constituunt, citra vllam providentiae divinae sapientem ordinationem. V Errant Pelagiani, plus iusto humanis viribus tribuentes, perinde acsi in hominum manu esset positum, fidem pro arbitrio amplecti, in eadem perseverare eandem intrepidè confiteri ad finem vsue. VI. Errant, qui plus nituntur externis rebus & caducis opibus, quàm divinae potentiae ac bonitati.
[Greek or Hebrew]. I. Pro virili nitendum, ut verum ⟨image 51⟩Dei timorem ob oculos habeas; quia jam audis unum Deum timendum prae omnibus hominibus. II. Discendum talem rerum humanarum contemptum, ut semper cupias iis relictis migrare hinc, & cum Christo conjungi in caelis. III. Consideratio providentiae specialis facit, ut Dei inspectoris praesentiam cogites, auxilium implores, juvari quoque te in omnibus persuasum habeas; denique non esse ullum periculum tam formidandum, à quo non possit & velit eripere, quando est opportunum.
〈non-Latin alphabet〉. I. Pro virili nitendum, vt verum ⟨image 51⟩Dei timorem ob oculos habeas; quia jam audis vnum Deum timendum prae omnibus hominibus. II. Discendum talem rerum humanarum contemptum, vt semper cupias iis relictis migrare hinc, & cum Christo conjungi in caelis. III. Consideratio providentiae specialis facit, vt Dei inspectoris praesentiam cogites, auxilium implores, juvari quoque te in omnibus persuasum habeas; denique non esse vllum periculum tam formidandum, à quo non possit & velit eripere, quando est opportunum.
[Greek or Hebrew]. I. Corrigunt haec verba Christi illorum negligentiam, qui precibus non obsecrant Deum pro syncera dilectione, qua inflammati non detrectent vitam propter nomen eius profundere. II. Taxatur hominum quoque segnities, qui Dei providentiam, in rebus omnibus se exerentem, non agnoscunt & contemplantur. II. Arguuntur qui Deo non agunt gratias, quòd dignatur nos nostraue omnia providentia gubernare & tueri. III. Arguuntur, qui bonis Dei creaturis abutuntur, quando earum omnium curam esse Domino in confesso est.
〈non-Latin alphabet〉. I. Corrigunt haec verba Christi illorum negligentiam, qui precibus non obsecrant Deum pro syncera dilectione, qua inflammati non detrectēt vitam propter nomen eius profundere. II. Taxatur hominum quoque segnities, qui Dei providentiam, in rebus omnibus se exerentem, non agnoscunt & contemplantur. II. Arguuntur qui Deo non agunt gratias, quòd dignatur nos nostraue omnia providentia gubernare & tueri. III. Arguuntur, qui bonis Dei creaturis abutuntur, quando earum omnium curam esse Domino in confesso est.
Hoc modo quivis Scripturae locus tractandus: ita tamen ut non omnes expromantur ⟨image 51⟩doctrinae ad populum, sed illae tantum, quae nostris temporibus, & praesenti Ecclesiae condicioni aptè accommodentur. Et non solum selectae esse debent, sed etiam paucae; ne auditors obruantur multitudine.
Hoc modo quivis Scripturae locus tractandus: ita tamen vt non omnes expromantur ⟨image 51⟩doctrinae ad populum, sed illae tantum, quae nostris temporibus, & praesenti Ecclesiae condicioni aptè accommodentur. Et non solum selectae esse debent, sed etiam paucae; ne auditores obruantur multitudine.
QVià receptum est, ut memoritèr coram populo dicant Concionatores, de Reminiscentia hîc aliquid attexendum.
QVià receptum est, vt memoritèr coram populo dicant Concionatores, de Reminiscentia hîc aliquid attexendum.
Artificiosa memoria quae constat locis & imaginibus facillimè absque labour docebit memoriae mandare conciones: sed ea probanda non est. I. Animatio imaginis, quae clavis est memoriae, impia est: quia requirit cogitationes absurdas, insolentes, prodigiosas, easque inprimis, quae pravissimos carnis affectus exacuunt & incendunt. II. Ingenium & memoriam obtundit, quia triplicem memoriam requirit pro una; primam locorum; alteram imaginum; tertiam rei narrandae.
Artificiosa memoria quae constat locis & imaginibus facillimè absque labore docebit memoriae mandare conciones: sed ea probanda non est. I. Animatio imaginis, quae clavis est memoriae, impia est: quia requirit cogitationes absurdas, insolentes, prodigiosas, easque inprimis, quae pravissimos carnis affectus exacuunt & incendunt. II. Ingenium & memoriam obtundit, quia triplicem memoriam requirit pro vna; primam locorum; alteram imaginum; tertiam rei narrandae.
Consilium ergò haud invtile est, si concionaturus dati textus singulas doctrinas, doctrinarum singulas probations & applications, applicationum illustrations, eorumque omnium seriem meant diligenter consignet ope dispositionis, vel axiomaticae, vel syllogisticae, vel methodicae; nihil interim solicitus de verbis, quae provisam rem (ut inquit ille) non invita sequentur.
Consilium ergò haud invtile est, si concionaturus dati textus singulas doctrinas, doctrinarum singulas probationes & applicationes, applicationum illustrationes, eorumque omnium seriem mente diligenter consignet ope dispositionis, vel axiomaticae, vel syllogisticae, vel methodicae; nihil interim solicitus de verbis, quae provisam rem (vt inquit ille) non invita sequentur.
Multa incommoda habet illorum studium, qui scriptas conciones verbatim ediscunt. I. magnum laborem postulat. II. Qui in uno verbo impingit timidus, & concionem turbat & memoriam confundit. III. Pronunciatio, actio & affectuum sancti motus impediuntur; quia mens in hoc unum tota incumbit, ne memoria oneri jam succumbens labascat.
Multa incommoda habet illorum studium, qui scriptas conciones verbatim ediscunt. I. magnum laborem postulat. II. Qui in vno verbo impingit timidus, & concionem turbat & memoriam confundit. III. Pronunciatio, actio & affectuum sancti motus impediuntur; quia mens in hoc vnum tota incumbit, ne memoria oneri jam succumbens labascat.
HVcvsque de Apparatu concionis: sequitur promulgatio.
In promulgation duo requiruntur, occultatio humanae sapientiae, & demonstratio spiritus.
In promulgatione duo requiruntur, occultatio humanae sapientiae, & demonstratio spiritus.
