A10335:208
Th'overthrow of stage-plays, by the way of controversy betwixt D. Gager and D. Rainoldes…Th'overthrow of stage-playes, by the way of controversie betwixt D. Gager and D. Rainoldes…
Th'overthrow of stage-plays, by the way of controversy betwixt D. Gager and D. Rainoldes wherein all the reasons that can be made for them are notably refuted; th'objections answered, and the case so cleared and resolved, as that the judgement of any man, that is not froward and perverse, may easily be satisfied. Wherein is manifestly proved, that it is not only unlawful to be an actor, but a beholder of those vanities. Whereunto are added also and annexed in th'end certain latin letters betwixt the said Master Rainoldes, and D. Gentiles, reader of the civill law in Oxford, concerning the same matter.Th'overthrow of stage-playes, by the way of controversie betwixt D. Gager and D. Rainoldes wherein all the reasons that can be made for them are notably refuted; th'objections aunswered, and the case so cleared and resolved, as that the iudgement of any man, that is not froward and perverse, may easelie be satisfied. Wherein is manifestly proved, that it is not onely vnlawfull to bee an actor, but a beholder of those vanities. Wherevnto are added also and annexed in th'end certeine latine letters betwixt the sayed Maister Rainoldes, and D. Gentiles, reader of the civill law in Oxford, concerning the same matter.
Middelburg: printed by Richard Schilders, 1599
Title page typeset from the transcription.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Pudet earum me, quas Tertullianus, quem unum è nostris jurisconsultis opinantur, adfert adversùs cothurnos tragicos, & fictas scoenicorum personas. Quam etiam obtrudere pro Potentissima videtur, esse nihili, demonstravi. Nec fidenter (ut tu ais) adfirmo, quod nescio: sed tu reprehendis confidentissimè, quae non capis. Audi, audi. Quae in histrionia vitari peccata negotio nullo saepe solent, & possunt semper; ea nihil contra histrioniam faciunt. Sed peccatum illud, si quod est, promiscui vestimentorum ⟨p. 170⟩usus vitari saepe solet, & semper potest. Ergo. Qui sensus bonarum aliarum legum est prohibentium hunc usum vestium, idem verisimiliter est & bonae legis Dei. Sed aliarum legum sensus nihil facit contra histrioniam. Abomin tio ubi dicitur in Scripturis, ibi peccatum significatur, quod facilè superet flagitia pleraque omnia. Sed hoc vestimentorum non est tale. Ergo ubi dicitur abominatio, ibi hoc peccatum non significatur. Et ubi propria significatio non accipitur, ibi figurata fuerit, vel aliter impropria. at in lege illa Dei propria significatio non accipitur. Quae autem figurata locutio sic exponitur, ut verae sententiae conveniat, & aliis similibus locis stabiliatur, ea benè exposita est. Sed sic exponitur à me figurata illa locutio. Utinam, utinam sic contenderes, & non reijceres argumentis bonis fabulas non bonas semper: quibus illudere pueris potes, nobis non potes. De Augustini sententia, & de sententia Aquinatis ad eundem locum, quas recitavi, & falso, aut frustra urgeri adfirmas, nihil nunc dico, quando tu me ablegas ad scripta tua Anglicana: nisi illud tacendum non sit, ex sententia utriusque adfirmarique, peccatum vestiarium non esse flagitiosissimum. Mea sunt reliqua. Et ea (falleris) non dixi nihili esse, quae tu nunquam refutaveris, si tibi sententiam non pronuncias: sed quae aut te, aut me, aut alium morari ab operibus maioribus tantillum non debeant. Nec morabitur me sanè quaestio haec. Itaque nec à te literas alias de ea expecto, nec expeto. Ego cupiam à te iterum audire, quae à te primo convicia audivi in vita? cupiam illa? priusquam tu cathedram istam, ex qua ludios laudas, occupares. Ego ludios non laudo, sed tu cum convicio ludis genere istoe loquendi laudatissimo, & per suasorias Senecae per suasissimo tibi. Ego cathedram istam non occupo, quam bonis adprobantibus teneo de principis optima, & humanissimae largitate:
Pudet earum me, quas Tertullianus, quem unum è nostris iurisconsultis opinantur, adfert adversùs cothurnos tragicos, & fictas scoenicorum personas. Quam etiam obtrudere pro Potentissima videtur, esse nihili, demonstravi. Nec fidenter (ut tu ais) adfirmo, quod nescio: sed tu reprehendis confidentissimè, quae non capis. Audi, audi. Quae in histrionia vitari peccata negotio nullo saepe solent, & possunt semper; ea nihil contra histrioniam faciunt. Sed peccatum illud, si quod est, promiscui vestimentorum