JO. RAINOLDO doct. theol. clariss. A. Gentilis S.IO. RAINOLDO doct. theol. clariss. A. Gentilis S.
pp. 168–1727 passages
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
JO. RAINOLDO doct. theol. clariss. A. Gentilis S.
IO. RAINOLDO doct. theol. clariss. A. Gentilis S.
NEque grato, candidóve animo munusculum meum accepisti, neque quidquam est in literis tuis non longè, lateque positum a veritate. Quid enim tu me impietatis, & nequitiae dicis architectum in quaestione de mendacio officioso, in qua ipsum hoc non intelligis, quid sit officiosum mendacium? Etenim meministi, recensuisse te Petri illud in officiosis, quod contra omne officium fidei, & religionis suit. Quid me impurissimo assimulas ⟨p. 169⟩principi, si imò reliqui nullum tibi in eadem question scriptorem extra theologos, at alios omnes nec sine theologis mecum facere explicavi? Te ad epistolas meas amando: caeteros ad libros magis, quàm ad commentationes, de jure belli; quos exituros aliquando, praemonui dedicatione prima ad illustrissimum Comitem: &, Deo volente, edam brevi. Tuae enim istiusmodi admonitiones non tenent me, quem aut in ea parte non improbant viri in Ecclesia, & republica vestra clarissimi, & laudatissimi. Quid me modestiae laesae facis tu reum, qui nunc ex papistico spiritu arces me à tractatione librorum sacrorum: Et, quod Erastus ait similibus tui, non vides, tentare haec te cis, annos istos septuaginta? Non vides, te cum eo sic agere imperiose, qui Papae imperium contempsit, & exulare patria potuit, & universo regno Papali? Uerissima ferunt, qui haec ferunt: et in his tu vinceris à me, qui pro pietate me obiurgas tamen. Communes sunt sacri libri; & in his, quae spectant ad secundam tabulam, nostri magis, quàm vestri. Sic ut, autoritati theologorum valde nos tribuere hîc, minimè necesse sit. Doce contrarium tu, si potes. Noli calumniari, me pueros docere, ut de rebus morum non magnopere curent, quid sentiant theologi. nam de me, de jurisconsulto scripsi, & re politica. De re religionis quod scripsi, id sentio: & in ea seriò theologorum valde tribuo autoritati. Sed res religionis quid est? Scripturarum interpretatio omnis, aut omnium, non est res religionis. Theologia fidei, & vitae magistra est. sed non omnis vitae. nec omnis pars sermonum Dei in solidum vestra est. Ostende diversum, audiam. De rationibus theologorum in quaestione ista de histrionibus sic censui, ut quas contra histriones illos publicè mercenarios, & indignarum fabularum actors habent, eae nihili non sint. Sed quae sunt adversùs omnem histrioniam, eas minus nihilo esse, asserui, & verò etiamnum assero.