Theol. Ei eiriau ef ydynt dda, pe bay ei gallon in cyttuno a hwynt: Canys wrth ystyried y cwbl, nid oes achos i ddynion fod mor awyddus ir bid. O blegid y mae in rhaid iddynt ei adael, darfyddo gwneuthur eu goreu. Megis y dywedir. Heddyw in hoiw-din, y foru in adyn. Ac fell y dywed yr Apostol: Ni ddugasom ni ddim i'r bid, a diogel yw na allwn ddwyn dim ymmaith. Marw sydd raid i bawb, ni wyddom pa cyn gynted: a pha ham y gesyd neb ei gallon ar bethau mor anwadal, a thwyllodrus. Oblegid pob peth in y bid ymma sydd yscafnach na'r bluen, brevach na'r gwydr, cyflymmach na chyscod, darfodediccach na'r mŵg, ac anwadalach ⟨p. 88⟩na'r gwynt. Diau medd y Prophwyd Dafydd: Din sydd in rhodio mewn cyscod, ac in ei flino ei hûn in offer: y mae efe in pentyrru golud, ac ni ŵyr pwy a'i casgl. Y mae in rhyfedd gennifi fod y wad hyn, ac abwyd y ddaiar, self cybyddion deillion, in ymsynhwyro am y pethau diflannedig yma, ac in ymhoffi ynddynt fell y maent. Oni bay fod diafol wedi eu caledu hwynt in athrugar, nid ymgaredigent ar dywarchen, ac ar geiniog mor din ac ymaent; gan dybied, a meddwl bevnydd nad oes dedwyddwch i'w gael and in y pethau hyn y rhai nid ydynt and sorod, a sothach. Ac ar y diwedd a ddiengant oddi cennym pan dybiom ein bod in siccraf o honynt. Y brenin doeth yr hwn a gafodd y prawf mwyaf ar bethau bydol, ac â gafodd din erioed (canys efe â fwynhaodd beth bynnag â alley y bid ymma ym mhôb mod ei osod ger eifron) er hynny ni fedrodd efe gael ynddynt ddim amgen and gwagedd, a blinder yspryd. Heb law hyn y mae efe in dadleu in daer, am holl bethau godidoccaf y bid self golnd, cyfoeth anrhydedd, difyrrwch, a thryssor, y fiomma y pethau hyn ni in y diwedd, yr ymlithrant ymmaith, ac i'n gadawant: Canys efe a gyffelyba gyfoeth, a gogoniant y bid hwn i eryr, neu walch, yr hwn â ddeil din ar ei ddwrn, gan ei lyfnhau, ⟨p. 89⟩•'i fawrhau, a chymmeryd difyrrwch mawr yuddo, ac ni chymmerei ddêg punt am dano: •ithr ynghanol hyn y gwalchyn ddisymmwth […] ymgyfyd ar ei adenydd, ac a eheda ymmaith •'r awyr, heb wybod i bale, ac bight mwyach •i welant hwy eu gilydd.
Geiriau yr yspryd glân yw y rhain. A berry •i i'th lygaid ehedeg arnynt? (Gan deal am •yfoeth) Ti â eli: in y man y darfyddant, ac […] cymmerant adenydd, ac megis eryr yr ehe•ant ymmaith tu a'r wybr. Oddiwrth hyn y •allwn ddyscu, er maint y search, ar hoffder, a Sodom ar bethau daiarol:
Theol. Ei eiriau ef ydynt dda, pe bai ei galon yn cyttuno a hwynt: Canys wrth ystyried y cwbl, nid oes achos i ddynion fod mor awyddus ir byd. O blegid y mae yn rhaid iddynt ei adael, darfyddo gwneuthur eu goreu. Megis y dywedir. Heddyw yn hoiw-ddyn, y foru yn adyn. Ac fel y dywed yr Apostol: Ni ddugasom ni ddim i'r byd, a diogel yw na allwn ddwyn dim ymmaith. Marw sydd raid i bawb, ni wyddom pa cyn gynted: a pha ham y gesyd neb ei galon ar bethau mor anwadal, a thwyllodrus. Oblegid pob peth yn y byd ymma sydd yscafnach na'r bluen, breuach na'r gwydr, cyflymmach na chyscod, darfodediccach na'r mŵg, ac anwadalach ⟨p. 88⟩na'r gwynt. Diau medd y Prophwyd Dafydd: Dyn sydd yn rhodio mewn cyscod, ac yn ei flino ei hûn yn ofer: y mae efe yn pentyrru golud, ac ni ŵyr pwy a'i casgl. Y mae yn rhyfedd gennifi fod y wadd hyn, ac abwyd y ddaiar, sef cybyddion deillion, yn ymsynhwyro am y pethau diflannedig yma, ac yn ymhoffi ynddynt fel y maent. Oni bai fod diafol wedi eu caledu hwynt yn athrugar, nid ymgaredigent ar dywarchen, ac ar geiniog mor dynn ac ymaent; gan dybied, a meddwl bevnydd nad oes dedwyddwch i'w gael ond yn y pethau hyn y rhai nid ydynt ond sorod, a sothach. Ac ar y diwedd a ddiengant oddi cennym pan dybiom ein bod yn siccraf o honynt. Y brenin doeth yr hwn a gafodd y prawf mwyaf ar bethau bydol, ac â gafodd dyn erioed (canys efe â fwynhaodd beth bynnag â allei y byd ymma ym mhôb modd ei osod ger eifron) er hynny ni fedrodd efe gael ynddynt ddim amgen ond gwagedd, a blinder yspryd. Heb law hyn y mae efe yn dadleu yn daer, am holl bethau godidoccaf y byd sef golnd, cyfoeth anrhydedd, difyrrwch, a thryssor, y fiomma y pethau hyn ni yn y diwedd, yr ymlithrant ymmaith, ac i'n gadawant: Canys efe a gyffelyba gyfoeth, a gogoniant y byd hwn i eryr, neu walch, yr hwn â ddeil dyn ar ei ddwrn, gan ei lyfnhau, ⟨p. 89⟩•'i fawrhau, a chymmeryd difyrrwch mawr yuddo, ac ni chymmerei ddêg punt am dano: •ithr ynghanol hyn y gwalchyn ddisymmwth 〈…〉 ymgyfyd ar ei adenydd, ac a eheda ymmaith •'r awyr, heb wybod i ba le, ac byth mwyach •i welant hwy eu gilydd.
Geiriau yr yspryd glân yw y rhain. A beri •i i'th lygaid ehedeg arnynt? (Gan ddeall am •yfoeth) Ti â elli: yn y man y darfyddant, ac 〈…〉 cymmerant adenydd, ac megis eryr yr ehe•ant ymmaith tu a'r wybr. Oddiwrth hyn y allwn ddyscu, er maint y serch, ar hoffder, a oddom ar bethau daiarol:
