Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din…Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn…

O na baem ni in ein cyhuddo ein hunain, ein titio ein hunain, ein barnu ein hunain, ac in ein condemnio ein hunain, fell na'n cyhuddid, nan titid na'n bernid, ac na'n condemned bight gan yr Arglwydd. O na bay pob calonnau in ochneidio, pob eneidiau in griddian, pob lwynau wedi eu taro a thristwch, pob wynebau in casclu parddu, a phob din in ei daro ei hûn ar ei forddwyd, gan ddywedyd, pa beth a wneuthym▪ O na bay y llywodraethwyr, yr Eglwyswyr, a'r cyffredin-wyr, in bwriadu, ac in addunedu, je in ymosod, ac in ymwneuthur o'r did heddyw allan, i geisio yr Arglwydd au holl galonnau, gan ymroi in gwbl i ddangos iddo bob ufydd-dod. O na bay yr holl wyr, a'r gwragedd a'r plant, in ofni Duw, ac in cadw ei orchymynnion, in cilio rhag drŵg, ac in gwneuthur da; in gofalu am fodloni Duw ym mhôb peth, gan wneuthur cydwybod o gyflawni dyled-swydd eu galwedigaeth neillduol: Dylêdion y llêch gyntaf or gyfraith, a ⟨p. 267⟩dylêdion yr ail llêch: Mal felly y gwasanaethid Duw in ddiragrith, y perchid ei enw ef in ddiffuant, y cedwid ei Sabothau in grefyddol. Ac oh na wnai pob dŷn garedigrwydd, trugaredd, cyfiawnder, ac uniondeb a'i gymmydog, fell na bay na chwynfan, na llefain in ein heolydd: O meddaf drachefn, a thrachefn na baem ni oll (o ba râdd, neu gymmeriad, neu gyflwr bynnac y baem) in rhodio in llwybrau ein Duw, yno diau y caem fyw, a gweled dyddiau da, y caem ddiangc rhag pob enbydrwydd i ddyfod; y caem her fyw mewn heddwch, cadarnhau ein llywodraeth, mwynhau ein Brenin in jach-lawen, a'r Efengyl i barhau rhag law gyd â ni. Yno y caem estyn ein henioes, ffynniant ar ein da, ein tiroedd, ein cynhaliaeth, ein teiau, ein tyddynnod, ein gerddi, ein perllannau: Y caem lawenydd o'n gwragedd, a'n plant, ac fell y dywed y Prophwyd, ni a gaem fwytta braster y tîr, gan dreulio ein ddyddiau mewn mawr ddiddanwch, heddwch, a llonyddwch, a gadael bendithion helaeth, a diandlawd a'r ein hôl i'n plant, a'n hwyrion, o oes i oes, o genedlaeth i genedlaeth.

O na baem ni yn ein cyhuddo ein hunain, ein titio ein hunain, ein barnu ein hunain, ac yn ein condemnio ein hunain, fel na'n cyhuddid, nan titid na'n bernid, ac na'n condemnid byth gan yr Arglwydd. O na bai pob calonnau yn ochneidio, pob eneidiau yn griddian, pob lwynau wedi eu taro a thristwch, pob wynebau yn casclu parddu, a phob dyn yn ei daro ei hûn ar ei forddwyd, gan ddywedyd, pa beth a wneuthym▪ O na bai y llywodraethwyr, yr Eglwyswyr, a'r cyffredin-wyr, yn bwriadu, ac yn addunedu, ie yn ymosod, ac yn ymwneuthur o'r dydd heddyw allan, i geisio yr Arglwydd au holl galonnau, gan ymroi yn gwbl i ddangos iddo bob vfydd-dod. O na bai yr holl wyr, a'r gwragedd a'r plant, yn ofni Duw, ac yn cadw ei orchymynnion, yn cilio rhag drŵg, ac yn gwneuthur da; yn gofalu am fodloni Duw ym mhôb peth, gan wneuthur cydwybod o gyflawni dyled-swydd eu galwedigaeth neillduol: Dylêdion y llêch gyntaf or gyfraith, a