Theol. Os at reswm y deuwn, ninny â allwn ryfeddu in hytrach y bid neb cadwedig, na bod ychydig in gadwedig. Oblegid y mae (wedi eu gosod i gynllwyn i ni ar y ford) yr holl rwystrau, a'r lluddias a'r a ddichon bod; a'r rheini in gystal oddi mewn i ni ein hunain, ac oddi allan. Y mae genym rwysc y bid ei gyd i'n herbyn. Y mae in sefyll i'n herbyn, holl gythreuliaid uffern, a'n holl gyrn, a'u pennau, a'u nerth anguriol, ⟨p. 303⟩a'u y strwiau anfeidrol, eu cyfrwysdra •noccellus, eu dichellion twyllodrus, a'u profedigaethau hoccedus.
Dymma ffrŵd grêf in rhedeg in chwyrn •'n herbyn. Ina y mae i'n herbyn, y bid presennol hwn, a chyd ag ef nifer anneirif o amryw fâth ar abwyd, hoenynnau, rhwy•an, maglau, a hualau, i'n dala, i'n lleffe•heirio, i'n maglu. In y nail fan y daw •udd, a meluswedd, a golud, ac anrhydedd, •yfoeth, a goruchafiaeth, swydd-ymgais, a •hybydd-dod.
Mewn man arall y daw llu Brenhinol o •lynion ysprydol, ac anweledig. In ddiweddaf y mae ein cnawd ein hunain, self ein na•uriaeth lygredig i'n herbyn: Je ninny ein •unain in ein herbyn ein hunain.
A chin beryccled gelynion i'n jechydwri•eth in ni ein hunain, ac ydyw y bid, neu'r Cy•hraul: Canys ein deal, an rhe•wm, ein e•yllys, a'n gwyniau ydynt oll i'n •erbyn. Ein synwyr anian•l sydd elyn i ni. Ein trachwantau, a'n nwydau afreolus y•ynt in cryf•au, ac in cy•nerthu profedigae•hau Satan.
Ac y maent oll wedi gwnenthur cyngrair •g ef in ein herbyn ni, ac in erbyn ein jechyd•riaeth. Ymladd y maent oll tan ei faner ef, • derbyn eu cyflog ganddo. A hyn sydd galled, ⟨p. 304⟩a thôst arnom ni, fod gan y cythrau• oddimewn i ni ein hunain, blaid i'n hereby a'n bod ninnau in dwyn ynom beunydd e•• gelyn pennaf: yr hwn sydd barod, ar bob tr• did, a nôs i'n bradychu i ddwylo Satan▪ je i agoryd y drŵs, ac iw ollwng ef i mewn […] dory ein gyddfau: yma gan hynny y gwelw• fod llu mawr o elynion ofnadwy, ac meg•• lleng o Angelion in gwneuthur cynllwyn […] erbyn ein eneidiau.
Onid ydym ni druein mewn cyflwr gr• synol▪ y rhai mal hyn â fradychir, ac a wa• cheir o bob parth? Gan hynny wrth ystyried y cwbl, onid oes i ni achos cyfiawn i ryfeddu, y bid neb in gadwedig? Oblegi• pwy ni wêl, pwy ni ŵyr fod mil-fyrddi•• in mined ben dramwnwgl i ddestryw, nai•• ai drwy brofedigaethau y bid, ai'r cnawd, ai•• cythraul?
Theol. Os at reswm y deuwn, nyni â allwn ryfeddu yn hytrach y bydd neb cadwedig, na bod ychydig yn gadwedig. Oblegid y mae (wedi eu gosod i gynllwyn i ni ar y ffordd) yr holl rwystrau, a'r lluddias a'r a ddichon bod; a'r rheini yn gystal oddi mewn i ni ein hunain, ac oddi allan. Y mae genym rwysc y byd ei gyd i'n herbyn. Y mae yn sefyll i'n herbyn, holl gythreuliaid vffern, a'n holl gyrn, a'u pennau, a'u nerth anguriol, ⟨p. 303⟩a'u y strwiau anfeidrol, eu cyfrwysdra •noccellus, eu dichellion twyllodrus, a'u profedigaethau hoccedus.
Dymma ffrŵd grêf yn rhedeg yn chwyrn •'n herbyn. Yna y mae i'n herbyn, y byd presennol hwn, a chyd ag ef nifer anneirif o amryw fâth ar abwyd, hoenynnau, rhwy•an, maglau, a hualau, i'n dala, i'n lleffe•heirio, i'n maglu. Yn y naill fan y daw •udd, a meluswedd, a golud, ac anrhydedd, •yfoeth, a goruchafiaeth, swydd-ymgais, a •hybydd-dod.
Mewn man arall y daw llu Brenhinol o •lynion ysprydol, ac anweledig. Yn ddiweddaf y mae ein cnawd ein hunain, sef ein na•uriaeth lygredig i'n herbyn: Ie nyni ein •unain yn ein herbyn ein hunain.
A chyn beryccled gelynion i'n iechydwri•eth y•yn ni ein hunain, ac ydyw y byd, neu'r Cy•hraul: Canys ein deall, an rhe•wm, ein e•yllys, a'n gwyniau ydynt oll i'n •erbyn. Ein synwyr anian•l sydd elyn i ni. Ein trachwantau, a'n nwydau afreolus y•ynt yn cryf•au, ac yn cy•nerthu profedigae•hau Satan.
Ac y maent oll wedi gwnenthur cyngrair •g ef yn ein herbyn ni, ac yn erbyn ein iechyd•riaeth. Ymladd y maent oll tan ei faner ef, • derbyn eu cyflog ganddo. A hyn sydd galed,
