A20213:768
Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din…Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn…
Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din ... / wedi ei osod allan ar dull ... Dent ...Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn ... / vvedi ei osod allan ar ddull ... Dent ...
Printiedig in Llundain : Gan Nicholas Okes dross Georg Lathvm ac a geir ar werth ym monwent St. Paul tan arwydd Pen-Escob, 1630Printiedig yn Llundain : Gan Nicholas Okes dros Georg Lathvm ac a geir ar werth ym monwent St. Paul tan arwydd Pen-Escob, 1630
Title page typeset from the transcription.
Llwybr din anghyfarwydd I'r nefoedd.Llwybr dyn anghyfarwydd I'r nefoedd.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Theol. Yr ydych chwi mewn amryfusedd dybryd▪ Canys yr athawiaeth hon, rhan ydyw o egluredig wirionedd Duw. Yr hwn â fin fod ei bobl ef in ei gwybod. Ac in wirddigelwydd y mae cyssur rhagorol in goferu oddiwrthi, buddiol i hôll blant Duw, in erbyn holl gynllwynion diafol, a phrofedigaethau anobaith. Oblegit pan gaffo din wybod ynddo ei hun drwy arwyddion hynod, fod Duw wedi ei ddewis ef i fywyd, yna er body cythraul in gosod in daer arno, a chydwybod pechod a'i wendid ei hûn in ei ruthr gyrchu in anguriol; etto efe â ŵyt in hyspys fod tragwyddol arfaeth, a chyngor Duw in anghyfnewidiol, ac o herwydd bod ei jachawdwriaeth ⟨p. 341⟩wedi ei sylfaenu nid arno ei hûn, nac ar ei nerth ei hûn, and ar anghyfnewidiol ordinhâd Duw, yr hwn sydd sail ddiymmod: ac in sefyll bight in ddiogel, ac in gadarn: Am hynny gwneled Diafol, a phechod eu heithaf, a'u gwaethaf, etto efe â gynhelir mewn cyfiawnder, a gwirionedd▪ ac megis â ddygir ym mreichiau Duw i barhâu, je hid y diwedd. Canys y sawl y mae Duw in ei garu, hid y diwedd y câr efe hwynt. Hefyd pan wypo pobl yr Arglwdyd unwaith (wrth eu sancteiddiad a'u * genedigaeth o newydd) ddarfod ir Arglwydd wrthod, a bwrw ymmaith gynnifer mîl-filoedd, a'u dewis hwynt i fod in etifeddion o'i deyrnas ogoneddus, a hwythau ynddynt eu hunain or unrhyw ddefnydd, a gwneuthuriad, ac ydoedd eraill; a gwneuthur o honaw hyn oll erddynt, o'i hyrâd râs, a'i anhaeddiannus drugaredd tu ag attynt: Oh mor rymmus, ac mor egniol, y gorchfyga, yr ynnill, ac y dŵg yr ystyriaeth yma eu calonnau hwynt iw hoffi a'i garuef? Ac mor rhwydd-gallon, a llawen y gwasanaethant ef? Mor ewyllysgar, a ffyddlon yr ufyddhânt iddo? Je, pa wresogi á wnânt mewn awydd iddo? Oblegit coel•o, a ffyddio fôd duw in ein caru ni, yw'r peth sy'n tynnu i fynu ein cariad ni tuag atto ef ⟨p. 342⟩eilwaith:1 Megis y dywaid Saint Joan: Yr ydym ni in ei garu ef, am iddo ef, in gyntaf ein caru ni. Ym mhellach, fe â ddywedir am fair fagdalen, faddeu lawyer iddi, oblegit hi â garodd in fawr.2 Canys pan wybu hi fod ei haml, ai herchyll bechodau wedi eu maddeu in rhad iddi, ei nwydau â ennynwyd ynddi o gariad, ac ufydd-dod tu ag Grist. Felly hefyd yr eglwys, in y Canniadau wedi bod yngwîn-dy pôb rhâd ysprydol, a chael bwrw trosti faner o gariad Christ, a gyffrôdd in ebrwydd ar hynny, gan lefain (megis mewn llewyg) ei bod in glâf o gariad.