Llwybr hyfford[d in cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd in yr hwn y dichon din…Llwybr hyfford[d yn cyfarwyddo] yr anghyfarw[ydd i'r] nefoedd yn yr hvvn y dichon dyn…

Theol. Hwn â hyspysir in Deuteronomi, lle y dywaid yr Arglwydd mal hyn. P•n glywo din eiriau y felldith hon, ac etto ymfendithio o honaw in ei gallon ei hûn gan ddy wedyd, heddwch fydd i mi, er i mi rod▪ o ynghyndynrhwydd fynghalon i chwanegu meddwdod at syched (nid amgen, y nail bechod at y llall.) Ni fin yr Arglwydd faddeu iddo: canys yna y nigga digllonedd yr Arglwydd, ai eiddigedd in erbyn y gŵr hwnnw; a'r holl felldithion sydd scrifennedig in y llyfr hwn â orwedd arno ef, a'r Arglwydd â ddilea ei enw ef oddi tan y Nefoedd. Yma y gwelwn fod y Duw cadarn in taranu i lawr in erbyn y rhai â ânt rhagddy at in eu pechodau, gan ryfygu o drugaredo Dduw, a dywedyd in eu calonnau, os gallaf gael hamdden i lefain, Arglwydd trugarhâ wrthif, deir-awr cyn fy marw, digon yw hynny, and peth cyfiawn ydyw gyd â Duw, pan ddêl y teir-awr hynny, gwarchau y cyfryw ddynion mewn dallineb, a chalon-galedwch megis dialled dyledus iddynt am eu rhyfig: Am hynny y Prophwyd Dafydd wrth ganfod aruthredd ei bechod, a weddiodd am gael ei waredu rhagddo. Attal ⟨p. 348⟩hefyd dy wâs oddiwrth bechodau rhyfygus, na arglwyddiaethant arnaf Gan hynny ymogeled pawb rhag pechodau rhyfygus. Canys er bod Duw in lawn trugaredd etto ni ddengys efe dial trugaredd i'r rh•i â ryfygant o'i drugaredd ef. Eithr hwynt hwy â gânt ar hint wybod iw dialled, fod cyfiawnder in dyfod oddiwrtho ef, in gystal â thrugaredd.

Theol. Hwn â hyspysir yn Deuteronomi, lle y dywaid yr Arglwydd mal hyn. P•n glywo dyn eiriau y felldith hon, ac etto ymfendithio o honaw yn ei galon ei hûn gan ddy wedyd, heddwch fydd i mi, er i mi rod▪ o ynghyndynrhwydd fynghalon i chwanegu meddwdod at syched (nid amgen, y naill bechod at y llall.) Ni fyn yr Arglwydd faddeu iddo: canys yna y •yga digllonedd yr Arglwydd, ai eiddigedd yn erbyn y gŵr hwnnw; a'r holl felldithion sydd scrifennedig yn y llyfr hwn â orwedd arno ef, a'r Arglwydd â ddilea ei enw ef oddi tan y Nefoedd. Yma y gwelwn fod y Duw cadarn yn taranu i lawr yn erbyn y rhai â ânt rhagddy at yn eu pechodau, gan ryfygu o drugaredo Dduw, a dywedyd yn eu calonnau, os gallaf gael hamdden i lefain, Arglwydd trugarhâ wrthif, deir-awr cyn fy marw, digon yw hynny, ond peth cyfiawn ydyw gyd â Duw, pan ddêl y teir-awr hynny, gwarchau y cyfryw ddynion mewn dallineb, a chalon-galedwch megis dialedd dyledus iddynt am eu rhyfig: Am hynny y Prophwyd Dafydd wrth ganfod aruthredd ei bechod, a weddiodd am gael ei waredu rhagddo. Attal