A26815:1708
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Henrici tertii principatu, rebus in Aquitania, factioso per speciem religionis dissidio turbatis, animi gentis illius, Belgis nostratibus acriores, ita se studiis invicem contrariis exasperaverant, ut etiam apud judices illic bipertita classe ex utroque Catholicorum, & Protestantium dogmate lectos sententiis jure dicundo divisis, litigants crebris ampliationibus incerti ac dubii vexarentur. Cui malo tollendo, Flexana Collatione convenerat, ut ex Senatu Parisionsi mitterentur ab Rege pacis amantes viri, qui de Protestantium causis cognoscerent, & gratia procul, procul odio, nullo partium respectu, suum cuique tribuerent, sive Protestanti, sive Catholico. Itaque, delegatis in eam provinciam ex ordine amplissimo Parisiensi viris quatuordecim, praeses impositus à rege Petrus Seguierus, adsumptique ad procurationem publicam sive regiam Petrus Pithoeus & Antonius Loisellus. Inter illos quatuordecim lectissimos Senators Claudius Puteanus tantum collegas suos demonstrabat, quantum ipse collegio suo demonstrabatur. Summam viri prudentiam, doctrinam, solertiam, supraque omnia probitatis integerrimae constantiam, Scaevola Sammarthanus, & ipse inter delegatos spectatissimus Jacobus Augustus Thuanus, laudavere, testimoniis profecto magnis, haud tamen supra veri fidem faventibus. Certe, cumprimum ego ad rem literariam accessi, ad quoscumque me conferebam dicendi scribendique peritissimos, apud omnes vigebat Claudii Puteani nomen & gloria, neque ullum attingebam altioris cothurni volumen, quod non plurima mihi▪ de Puteano significaret valde proba. Quinetiam, simul atque innotuit defuncti manus, observabam codices omne genus auctorum vetustissimorum ab ipso notatos, tanto judicio, tanta peritia curaque, ut jam subiret querela, tam felicis ingenii virum, tam multa, tamque praeclara, quae mente conceperat, non protulisse; etenim tantum ferebantur in Velleium Paterculum & Panegyricos notae, quae nostrae sitis ardorem vehementer augebant. adeo quidem sibi; adeo vero posteris defuisse videbatur. neque indignando destitissem, nisi me repressissent qui gravibus & assiduis in Senatu curis occupatum fuisse norant; praetereaque difficillimis motuum civilium vorticibus natali solo & studiis amoenioribus abreptum avulsumque;
Henrici tertii principatu, rebus in Aquitania, factioso per speciem religionis dissidio turbatis, animi gentis illius, Belgis nostratibus acriores, ita se studiis invicem contrariis exasperaverant, ut etiam apud judices illic bipertita classe ex utroque Catholicorum, & Protestantium dogmate lectos sententiis jure dicundo divisis, litigantes crebris ampliationibus incerti ac dubii vexarentur. Cui malo tollendo, Flexana Collatione convenerat, ut ex Senatu Parisionsi mitterentur ab Rege pacis amantes viri, qui de Protestantium causis cognoscerent, & gratia procul, procul odio, nullo partium respectu, suum cuique tribuerent, sive Protestanti, sive Catholico. Itaque, delegatis in eam provinciam ex ordine amplissimo Parisiensi viris quatuordecim, praeses impositus à rege Petrus Seguierus, adsumptique ad procurationem publicam sive regiam Petrus Pithoeus & Antonius Loisellus. Inter illos quatuordecim lectissimos Senatores Claudius Puteanus tantum collegas suos demonstrabat, quantum ipse collegio suo demonstrabatur. Summam viri prudentiam, doctrinam, solertiam, supraque omnia probitatis integerrimae constantiam, Scaevola Sammarthanus, & ipse inter delegatos spectatissimus Jacobus Augustus Thuanus, laudavere, testimoniis profecto magnis, haud tamen supra veri fidem faventibus. Certe, cumprimum ego ad rem literariam accessi, ad quoscumque me conferebam dicendi scribendique peritissimos, apud omnes vigebat Claudii Puteani nomen & gloria, neque ullum attingebam altioris cothurni volumen, quod non plurima mihi de Puteano significaret valde proba. Quinetiam, simul atque innotuit defuncti manus, observabam codices omne genus auctorum vetustissimorum ab ipso notatos, tanto judicio, tanta peritia curaque, ut jam subiret querela, tam felicis ingenii virum, tam multa, tamque praeclara, quae mente conceperat, non protulisse; etenim tantum ferebantur in Velleium Paterculum & Panegyricos notae, quae nostrae sitis ardorem vehementer augebant. adeo quidem sibi; adeo vero posteris defuisse videbatur. neque indignando destitissem, nisi me repressissent qui gravibus & assiduis in Senatu curis occupatum fuisse norant; praetereaque difficillimis motuum civilium vorticibus natali solo & studiis amoenioribus abreptum avulsumque;