Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Multa idem de Pythagorae. Trimegistique & Orphei, prisca & subobscura Philosophia, multa de Cabala, hoc est, Secreta Hebraeorum dogmatum reception (cujus & Origenes & Hilarius ex nostris potissimum comminiscuntur) quaestionibus illis intexuit: multa etiam de naturali Magia, quam non parvo interstitio ab impia & scelesta separari edocuit, idque multorum testimonio elegantissime comprobavit, nec non duo & septuaginta nova dogmata Physica & Metaphysica propria inventa & meditata, ad quascunque Philosophiae questions elucidandas accommodata, defuerunt: his novam per numeros Philosophandi institutionem adnexuit, cunctaque simul publicis locis, quò facilius vulgarentur, affixit, pollicitus see soluturum eis impensas qui ex remotis oris disceptandi gratia Romam se contulissent.

Multa idem de Pythagorae. Trimegistique & Orphei, prisca & subobscura Philosophia, multa de Cabala, hoc est, Secreta Hebraeorum dogmatum receptione (cujus & Origenes & Hilarius ex nostris potissimum comminiscuntur) quaestionibus illis intexuit: multa etiam de naturali Magia, quam non parvo interstitio ab impia & scelesta separari edocuit, idque multorum testimonio elegantissime comprobavit, nec non duo & septuaginta nova dogmata Physica & Metaphysica propria inventa & meditata, ad quascunque Philosophiae questiones elucidandas accommodata, defuerunt: his novam per numeros Philosophandi institutionem adnexuit, cunctaque simul publicis locis, quò facilius vulgarentur, affixit, pollicitus se soluturum eis impensas qui ex remotis oris disceptandi gratia Romam se contulissent.

Verùm obtrectatorum simultate (quae semper velut ignis alta petit) nunquam efficere potuit, ut dies altercationis praestitueretur, ob hanc causam Romae annum mansit, quo tempore vitiligatores illi, palam eum, & libero examine non audebant aggredi, sed strophis potiùs & cuniculis sugillare, clanculariisque telis suffodere, pestifera corrupti invidia (ita enim arbitrati sunt plurimi) conabantur. Livorem hunc, vel hac ratione sibi maximè commovisse existimatum est, quod multi qui vel ambitione fortassis vel avaritia literario negocio diu incubuerant, notam sibi fore autumarent, si juvenis ille aggestis atavorum opibus, multaque doctrina, quasi fertilis ager luxurians, in prima orbis urbe, de naturalibus divinisque rebus, deque multis per plura secula nostris hominibus non accessis, periclitari doctrinam, & ingenium non vereretur, & cùm nihil adversus doctrinam veris machinis moliri posse animadverterent, attulisse eosdem in medium tormenta calumniae tredecimque ex nongentis quaestiones, rectae fidei suspectas acclamavisse, quibus fortè se junxisse nonnullos, qui quaestiones illas, utpote insuetas eorum auribus, ut piè, ita fortasse parum eruditè, & zelo fidei & praetextu religionis incesserent: quas tamen quaestiones, non pauci, & quidem celebrati Theologiae doctores ceu pias & mundas priùs approbaverant, eisdemque subscripserant: quorum coetui Bonfranciscus Regiensis Episcopus annumeratus est, vir omnigena doctrina, acerrimoque judicio, & morum gravitate praeclarus, qui Romae ad Pontificem Maximum ea tempestate, pro Ferrariensium duce agebat legatum: adversus tamen eum blaterones illi nihil attentarunt, cum fortè ab eis labefactari ejus famam non posse vererentur, quando quicquid tractasset, correctioni matris Ecclesiae, & Pontificis submisisset. At is, famae istae dispendia non perpessus, Apologiam edidit, varium certè opus & elegans, multaque, rerum scitu dignarum cognitione refertum, Vigintique tantum noctibus elucubratum, qua editione luce clarius conspici datum est, non tam conclusiones, Catholicos potuisse sensus recipere, quam illos, qui primus adlatraverant insolentiae & ruditatis