A26815:227
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Gallorum Regis in Italiam adventus, qui jam accelerare ferebatur ad expugnandum Apuliae regnum, & pari voce asseverata Mediceae familiae calamitas & ejus potissimum capitis Laurentii. Is cùm eo tempore in republica Florentina princeps esset, & haberetur, sic ut ferè omnia ad ejus nutum agerentur, quamquam ⟨p. 115⟩sub specie civilis instituti, audissetque Hieronymum apertiùs in tyrannicos usus invehi, eum ut sibi conciliaret multis tentavit; quod ubi frustra cessisse comprehendisset, quinque urbis cives magnae authoritatis ad eum destinavit, monitos, uti ex sese Hieronymo suaderent, ex re esse & Religionis & reipublicae Florentinae, ut aliorum more concionaretur, hoc est, in universum, & à futuris rebus praenuntiandis abstineret, nec aggrederetur particulatim res non admodum necessarias.
Hos viros ad se venientes Hieronymus priùs benignè reprehendit, asseverans non, uti dicebant ipsi, proprio, sed Laurentii Medices instinctu locutos. Deinde ejus nomine Laurentium monendum adjecit, ut erratorum poeniteret, quoniam ipsi, ejusque domui calamitas divinitùs imminebat. Tres alios misisse audivi, non jam opertis, sed apertis Laurentii nomine verbis locuturos, quibus palam respondit, see Florentiae manere, Laurentium autem ex ea discedere oportere. Cujus rei memor Laurentius, cùm aeger non multò post temporis jaceret, & proximus morti fieret, Hieronymum vocari jussit, virum scilicet intrepidum, & quem nec blanditiis nec ullis artibus à veritate flecti posse comperisset. Quem accersitum (praestò enim affuerat) comiter allocutus rogavit, ut Christiano more peccata ipsius audire vellet, cui facturum se quod peteret annuit, si antequam noxas contractas confiteretur, tria praestaret. Primùm fidem habeas oportet, inquit, Laurenti: Adest, inquit, Pater. Secundum, restituas opus est, si quae injustè ablata sunt. Tum ille cogitabundus aliquantulum repressit verba, mox ait, hoc dubio procul efficiam Pater, aut haeredibus efficiendum meis relinquam, si ipse non possim. Tertium adjecit, Libertatem Patriae restitue, ut in statu pristino Florentina Respublica collocetur. Quibus verbis cùm nullum responsum dedisset, paulò post discessit Hieronymus, nec multó pòst Laurentius excessit è vita.