A26815:253
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Dies inter publicas & privatas orations finem accipebat, ea duntaxat ejus part vix dempta, quae naturae necessitati & ordinariis divinorum eloquiorum lectionibus impendebatur: quamquam praepediebatur saepe amicorum concursu, qui variis de causis hominem consulebant, atque eo veluti internuncio quid esset opus facto, Deum sciscitabantur. Eam namque cum ipso amicitiam ob cordis puritatem & assidùas orationes injerat, ut nihil à Deo sibi, quod non impetrarit, revelari petierit: eoque ⟨p. 123⟩jam devenerat ut per decennium antequam moreretur, nil de sermonibus quos habiturus erat ad populum (tantâ erat in Deum propensione) inciperet cogitare, priusquam id de quo dicturus esset, divinis oraculis erudiretur. Rarissimum quidem donum paucissimisque à Deo concessum: Et quamquam scribit Areopagita Dionysius, Carpum illum Cretensem Episcopum nunquam consecravisse mysteria, nisi visione propitia praeeunte: hoc tamen illi huic homini, ex innumera multitudine munus est commodatum. Rapiebatur in coelum etiam ejus anima persaepe, divinaeque Luci adeo copulabatur, ut destitutum sensibilibus officiis corpus velut emortuum relinqueret. Eveniebat hoc illi dum divina saceret; atque ob eam causam semotis, quantum fieri poterat, arbitris, Dominicum sub altaris Sacramento corpus & sanguinem pertractabat: sed qui lucernam, non sub modio, ut occulatur, verum sub candelabro, ut patefiat ponendam statuit, quandoque in coetu sodalium fratrum corpore ejus exanime remanente, mente eum ad caelestia gaudia trahebat. Brixiae olim dum esset, nocteque ea qua Christi Nativitas praesentatur, cum divinae laudes in Ecclesia vocibus peragerentur, corpus ejus immobile per quinque horas mansit, sic meant & affectu penitus in Deum absorptus ob sancti Spiritus praesentiam, ut facies ejus magnum lumen emitteret. Exactis enim divinis, qui regressi postea sunt ad finem rei contuendum, see vidisse testati sunt, ipsam Hieronymi faciem, extinctis etiam lampadibus noctis tenebras fugavisse, ejusque fulgore Chorum ipsum Ecclesiae universum illustratum fuisse. Sic me praesente Augustinus Morus Brixiensis, ejusdem professor Ordinis non auritus tantùm sed oculatus hujusce rei testis, nostrae Mirandulanae plebi de pulpito asseveravit.
Dies inter publicas & privatas orationes finem accipebat, ea duntaxat ejus parte vix dempta, quae naturae necessitati & ordinariis divinorum eloquiorum lectionibus impendebatur: quamquam praepediebatur saepe amicorum concursu, qui variis de causis hominem consulebant, atque eo veluti internuncio quid esset opus facto, Deum sciscitabantur. Eam namque cum ipso amicitiam ob cordis puritatem & assidùas orationes injerat, ut nihil à Deo sibi, quod non impetrarit, revelari petierit: eoque