Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Tandem, ubi totum annum saeviret pestis, coactus est Lovanium commigrare: Ante inviserat Angliam in gratiam Montjoy tum discipuli, nunc Maecenatis; sed amici verius quam benigni. Id temporis omnium bonorum apud Anglos benevolentiam sibi conciliavit, ob id praesertim, quod spoliatus in littore Dovariensi, non solum non ultus sit injuriam; sed mox emisit libellum in laudem regis, & totius Angliae. Tandem è Gallia magnis promissis revocatus est in Angliam, quo tempore nactus est amicitiam Archiepiscopi Cantuariensis. Ubi promissa non apparerent, petiit Italiam: cujus adeundae desiderio semper arserat. Egit paulo plus quam annum Bononiae, jam vergente aetate, hoc est ferme quadragenarius. Inde contulit see Venetias, & edidit Adagia: inde Patavium, ubi hibernavit: mox Romam, quo jam fama celebris ac plausibilis praecesserat. Raphaeli, Card. S. Georgii, praecipue charus fuit. Non defuisset ¹ampla fortuna; nisi mortuo rege Henrico VII. & successor VIII. amicorum literis amplissima pollicentibus revocatus esset in Angliam. Illic decreverat reliquum aetatis peragere: verum ubi ne tum quidem praestarentur promissa, subduxit see in Brabantiam, invitatus in aulam Caroli ^*nunc Caesaris, cui consiliarius factus est opera Joannis Silvagii Cancellarii magni. Caetera sunt tibi nota. Mutati cultus rationem reddidit in libello primo, quo respondit Laicis sycophantiis: formam ipsi describetis. Valetudo semper fuit tenera; unde crebro tentabatur febribus, praesertim in Quadragesima ob piscium esum, quorum solo odour solebat offendi. Ingenium erat simplex; adeo abhorrens à mendacio, ut puellus etiam odisset pueros mentientes, & senex ad illorum aspectum etiam corpore commoveretur. Linguae inter amicos liberioris, nonnunquam plusquam sat esset: & saepe falsus non poterat tamen amicis ⟨p. 190⟩diffidere. Putidulus erat, neque quidquam unquam scripsit, quod ipsi placeret: acne facie quidem propria delectabatur: vixque extortum est amicorum precibus, ut se pingi pateretur. Dignitatum ac divitiarum perpetuus contemptor fuit: neque quidquam habuit prius otio, ac libertate. Candidus aestimator alienae doctrinae, & fautor ingeniorum unicus, si fortuna suppetisset. In provehendis bonis litteris nemo magis profecit, gravemque ob hanc rem invidiam sustinuit à barbaris & Monachis. Usque ad annum quinquagesimum nec impetiverat quenquam, nec impetitus est à quoquam stylo.