Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Hactenus Gilpinus. Ecquis ex hodiernis nostris hiantibus corvis facerdotia major artificio acquirere, quam hic vitare laboraverit? Tum temporis, cum primum ad transmarinas regiones migraverat, agebat plurimum Lovanii, deinde Lutetiam profectus est.

Hactenus Gilpinus. Ecquis ex hodiernis nostris hiantibus corvis facerdotia majore artificio acquirere, quam hic vitare laboraverit? Tum temporis, cum primum ad transmarinas regiones migraverat, agebat plurimum Lovanii, deinde Lutetiam profectus est.

Dum esset Lutetiae, curabat Tunstallus Episcopus, ut liber quem tum temporis scripserat, de veritate corporis, & sanguinis Christi Domini in Eucharistia, Gilpini diligentia excuderetur. Scio Pontificios quosdam Gilpino objecisse, quod ab eo opus illud corruptè depravatum esset praeter autoris sententiam. Me etiam audiente dum posthaec Houghtonae sub Gilpino literis operam darem, Franciscus Wicklefus admonuit Gilpinum de rumore depravatae aeditionis. Ille quum variis rationibus diluisset hanc suspicionem, tandem protulit literas Cuthberti Tunstalli, in quibus maximas ei gratias egit Episcopus, quod opus illud summa fide ac diligentia ab eo ederetur.

Lutetiae Gilpinus in aedibus Vascosani agebat. Cum viris doctis contulit. Dumb doctorum sententias quaereret de iis rebus quae ipsius animum permoverant, ita plurimum respondebant illi, non ut pacem conscientiae spectarent, quam ille unicè quaerebat; sed ut Ecclesiae traditiones firmarent. Erat tum Lutetiae Nelus, quo cum liberius agit Gilpinus, ut utrique ad veritatem aspirarent. Erat inter eos fortè Sermo de cultu imaginum. Gilpinus graviter commovebatur, quod Idololatriam verbis quidem Pontificii damnarent, & tamen populi passim permitterent cultum imaginum. Quaerebat quo conscientiae solatio quis posset incurvare see coram imagine, & nonne, inquit, haec est idololatria prohibita in fecundo praecepto decalogi? Hoc ex eo quaerebat libentius Gilpinus, quia observaverat hominem pertinacius haerentem in Pontificiis placitis. Respondet Nelus distinctione usitata de idolo, & imagine. Imagines Sanctorum non esse idola. Ac proinde nec venerationem imaginum esse idololatriam. Gilpinus subintulit, in sesecundo