Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Unicum filium reliquit COSMUM avi cognominem, qui partaejam gentis existimationi, praestantiori aliquo decor consultum in posterum volens, magni Cancellarii munusè septenis Regni Neapolitani, post Proregem, insignioribus, grandi pecunia, LXX. aureorum millibus coemit, successitque CAESARI D'AVALO, magni illius Vastii Marchionis filio. Proceres Neapolitani permolestè tulerunt, honorem eum sibi ereptum, & in peregrinum hominem collatum; egeruntque cum PHILIPPO REGE, ut emptionem irritam saceret, quod advenis haec capessere non liceret. At COSMUS, & exemplo ANDRAE AURIAE assinis sui, qui aequè olim magno munere fuerat Neapoli functus, & gentilitiis meritis, apud Regem obtinuit. At in semitam redeuntes, lectorem monitum volumus, secuisse nos narrationem hanc vitae PINELLIANAE in praecipuas sections duas. Contincbitaltera, quantopere JOH. VINCENTIUS eruditionem eruditosque amarit, quo conatu in scientias incubuerit, quo de• nobilium ingeniorum monumenta conquisierit, qua demum via pervenerit ad fastigium immortalitatis. Complectetur altera, tum mores ejusdem, animique ornamenta, tum vitae, cultus, nobiliumque institutorum rationes, quibus ipse quoad vixit laudatissimè usus est. Perspicuum hinc erit & constabit, primum, ingentem eam esse voluptatem, qua perfunditur serius, qualis ipse omnino fuit, literarum amator: deinde cuilibet qui velit ipsum imitari, latissimum patere (curis & ambitu procul) existimationis & ⟨p. 327⟩gloriae campum, in quo summa cùm animi tum corporis tranquillitate. Philologia & Musis comitantibus, versari possit. Verè enim ille; Unam esse ex omni laudum genere, ingenii gloriam, qua sine ulla cujusquam querela perfrui ad extremam usque homines soleant. Quibus accedet in corollarii non minimi vicem, mentis molestias, & animi aegritudines levari semper, abigi plerumque, sua vissimis illecebris studiorum, quae & ipsas eruditorum animi remissions condire adeò solent, ut quaecunque sine illis aliquando obtigerint, insuavis prorsus animi palato videantur. Optimae igitur indolis puerum JOH. VINCIENTIUM pater eruditis viris, nobili Philosopho JOHANNI PAULO VERNALIONI inprimis tradidit instruendum, qui eum brevi graecè latineque doctum, ad eum profectum evexerunt, ut literarum humaniorum periodo Neapoli absoluta, Juri civili, Philosophiae, & Mathematicis non perfunctoriè fuerit initiatus.

Unicum filium reliquit COSMUM avi cognominem, qui partaejam gentis existimationi, praestantiori aliquo decore consultum in posterum volens, magni Cancellarii munusè septenis Regni Neapolitani, post Proregem, insignioribus, grandi pecunia, LXX. aureorum millibus coemit, successitque CAESARI D'AVALO, magni illius Vastii Marchionis filio. Proceres Neapolitani permolestè tulerunt, honorem eum sibi ereptum, & in peregrinum hominem collatum; egeruntque cum PHILIPPO REGE, ut emptionem irritam saceret, quod advenis haec capessere non liceret. At COSMUS, & exemplo ANDRAE AURIAE assinis sui, qui aequè olim magno munere fuerat Neapoli functus, & gentilitiis meritis, apud Regem obtinuit. At in semitam redeuntes, lectorem monitum volumus, secuisse nos narrationem hanc vitae PINELLIANAE in praecipuas sectiones duas. Contincbitaltera, quantopere JOH. VINCENTIUS eruditionem eruditosque amarit, quo conatu in scientias incubuerit, quo de nobilium ingeniorum monumenta conquisierit, qua demum via pervenerit ad fastigium immortalitatis. Complectetur altera, tum mores ejusdem, animique ornamenta, tum vitae, cultus, nobiliumque institutorum rationes, quibus ipse quoad vixit laudatissimè usus est. Perspicuum hinc erit & constabit, primum, ingentem eam esse voluptatem, qua perfunditur serius, qualis ipse omnino fuit, literarum amator: deinde cuilibet qui velit ipsum imitari, latissimum patere (curis & ambitu procul) existimationis &