Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

nemo opinor, nisi qui ignorabit, Pinelli domum Patavii animorum Prytanaeum, Bibliothecam ingeniorum, Musaeum doctrinae fuisse & eruditionis. Vixdum Joh. Vincentius Patavii domicilium collocarat, cùm accerrimo studio ductus nobilium quotquot erant rerum dignoscendarum, quo ipse ad extremum usque vitae spiritum honestissimè flagravit, Tridentum proficisci decrevit, ut ibi sapientissimos, & religiosissimos orbits Christiani viros de maximis Catholicae religionis dogmatibus consultants, ⟨p. 332⟩& agnosceret, & audiret. Socium sibi peregrinationis ascivit Joh. Franciscum Musatum Patricium Patavinum, Philosophum cognomento, literarum omnium apprime scientem, qui morum elegantia, & vitae innocentia Pinellum sibi adeo devinxit, ut nihil supra. Contigit autem Musato Joh. Vincentio superstiti esse, ut nimirum defuncti vicibus in re literaria tuenda & exornanda, ut facit, perfungeretur. Linguas hic noster non tantum Graecam, & Latinam callebat, sed & exoticas quoque, Hebraeam, Gallicam, Hispanicam, quarum & authors perpendere, & speciem formamque amare, & intueri jamdiu noverat. Vernaculum sermonem ita pridem excoluerat, ut nitorem in eo suspiceres & elegantiam, non elaboratam concinnitatem; & sanè prodit animum frequenter oratio: nec aptius vitro facies, quàm sermone mores exprimuntur.

nemo opinor, nisi qui ignorabit, Pinelli domum Patavii animorum Prytanaeum, Bibliothecam ingeniorum, Musaeum doctrinae fuisse & eruditionis. Vixdum Joh. Vincentius Patavii domicilium collocarat, cùm accerrimo studio ductus nobilium quotquot erant rerum dignoscendarum, quo ipse ad extremum usque vitae spiritum honestissimè flagravit, Tridentum proficisci decrevit, ut ibi sapientissimos, & religiosissimos orbi•s Christiani viros de maximis Catholicae religionis dogmatibus consultantes, ⟨p. 332⟩& agnosceret, & audiret. Socium sibi peregrinationis ascivit Joh. Franciscum Musatum Patricium Patavinum, Philosophum cognomento, literarum omnium apprime scientem, qui morum elegantia, & vitae innocentia Pinellum sibi adeo devinxit, ut nihil supra. Contigit autem Musato Joh. Vincentio superstiti esse, ut nimirum defuncti vicibus in re literaria tuenda & exornanda, ut facit, perfungeretur. Linguas hic noster non tantum Graecam, & Latinam callebat, sed & exoticas quoque, Hebraeam, Gallicam, Hispanicam, quarum & auctores perpendere, & speciem formamque amare, & intueri jamdiu noverat. Vernaculum sermonem ita pridem excoluerat, ut nitorem in eo suspiceres & elegantiam, non elaboratam concinnitatem; & sanè prodit animum frequenter oratio: nec aptius vitro facies, quàm sermone mores exprimuntur.