Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Non nesciebat nimirum quantas immodicum honoris studium miseris aulicis constituat cruces, didiceratque pervolutandis nobilium scriptorum monumentis, viro honesty otii amanti, nihil aequè fugiendum ac superba, ut Horatius ait, civium potentiorum limina. Meminerat nobilis adagii; Procul à Jove procul à sulmine, appositè ad illud ejusdem Poetae,

Non nesciebat nimirum quantas immodicum honoris studium miseris aulicis constituat cruces, didiceratque pervolutandis nobilium scriptorum monumentis, viro honesti otii amanti, nihil aequè fugiendum ac superba, ut Horatius ait, civium potentiorum limina. Meminerat nobilis adagii; Procul à Jove procul à sulmine, appositè ad illud ejusdem Poetae,

Saepius ventis agitatur ingens Pinus, & c•lsae graviore casu¹ Decidunt turres, feriuntque summos Fulmina montes.

1. 1Epod. od 2. Lib. 2. od. 10.

Hanc illi mentem, praeter alia, injecerat Pinelli contubernium, à quo videbat omnia haec, uti apinas tricasque contemni & rejici. Optimum Aicardo visum, docti sapientisque convictum, à quo fratris loco haberetur, Principum virorum consuetudini praeferre, quos nonnunquam deprehendas Phryxaeos a•ieres, personamve Aesopicam illam, cui extima species, & praeterea nihil. ⟨p. 351⟩Interiore se quandoque animi motu ad Ecclesiasticam vitae rationem corripi sentiebat, at abstinuit, quia cùm Marco Cornelio Episc. Pat. charus esset supra quàm dici possit, videri noluit eo instituto proventus aliquid amplioris aucupari. At in morbo qui postremus illi fuit, decreverat cum primum convalesceret, animum religione liberare, mecumque, si Pinello superstitem esse contingeret, aut Veronae cum Ptolemaeo Oliveto, quod vitae restitisset absolvere. Aicardi liberalitas eo magis enituit, quò minus ipse dives fuit. Neque enim valuerunt rei familiaris angustiae continere animum magna cogitantem, quin crumperet saepe saepius collation insignium beneficiorum. Res domestica non omnino ampla ut diximus illi fuit, cujus ne experiretur tenuitatem, Pinellus quà officiis quà beneficiis eximiè juvit. Neque sanè iis quibus minimae fortunae sunt, praeclusus omnino est aditus liberalitatis, si Aristotelem audiamus,