Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Ab Archiepiscopo Bariense salgama quaedam cum accepisset, renunciassetque illi Archiepiscopi familiaris, habere see in mandatis à domino suo, ut in comparanda librorum aliquot non contemnenda serie, Pinelli opera utèretur, praevertit hic noster, conquisitosque, & redemptos sua pecunia libros, tradidit Archiepiscopi familiari, frustra ⟨p. 365⟩Joh. Vincentii fidem obtestanti, frustra domini sui mandatum inclamanti. At non Italos modo, sed & transalpinos homines sibi demeruit, siquando opera sua indigere animadverteret. Cum nobili Gallo, cujus nomini parcimus, recte factorum conscientia contenti, amicitiam Patavii contraxerat, colueratque mutuis officiis. Hunc domum redeuntem, & Mediolani politiam curiosè, ut advenae eruditi consueverunt, explorantem, conjecerunt in carcerem Hispani, suspectum duplici nomine, & quòd Gallus esset, & quòd haberet tunc temporis solertissima natio, cur suspicionibus per finitimorum bella indulgeret. Vix haec inaudivit Pinellus, cùm Mediolanum ad Jacobum Menochium, & ad Jacobum Mainoldum, Senatorii tunc ordinis clarissimos, sibique amicissimos viros, literas dedit enixè rogans, ut dimitteretur vir nobilis, quem male consultus discendi ardor, nihil hostile cogitantem, eo loci provexerat. Mercatoribus etiam mandavit, ut pecunia juvarent, curantque ne quid illi deesset. At Gallus longioris morae impatiens, cum dies ejus missionis adventaret, muliebri veste ex arce proripiens sese, primis excubiis deceptis, à secundis in ponte sublicio deprehensus, prodente virum gressu ultra muliebrem modum, in arctiorem custodiam datur, non sine capitis discrimine, quae tamen omnia bene illi verterunt, cum Joh. Vincentius quà auctoritate, quà testimonio, libertatem ipsi amicorum ope impetrasset.

Ab Archiepiscopo Bariense salgama quaedam cum accepisset, renunciassetque illi Archiepiscopi familiaris, habere se in mandatis à domino suo, ut in comparanda librorum aliquot non contemnenda serie, Pinelli opera utèretur, praevertit hic noster, conquisitosque, & redemptos sua pecunia libros, tradidit Archiepiscopi familiari, frustra ⟨p. 365⟩Joh. Vincentii fidem obtestanti, frustra domini sui mandatum inclamanti. At non Italos modo, sed & transalpinos homines sibi demeruit, siquando opera sua indigere animadverteret. Cum nobili Gallo, cujus nomini parcimus, recte factorum conscientia contenti, amicitiam Patavii contraxerat, colueratque mutuis officiis. Hunc domum redeuntem, & Mediolani politiam curiosè, ut advenae eruditi consueverunt, explorantem, conjecerunt in carcerem Hispani, suspectum duplici nomine, & quòd Gallus esset, & quòd haberet tunc temporis solertissima natio, cur suspicionibus per finitimorum bella indulgeret. Vix haec inaudivit Pinellus, cùm Mediolanum ad Jacobum Menochium, & ad Jacobum Mainoldum, Senatorii tunc ordinis clarissimos, sibique amicissimos viros, literas dedit enixè rogans, ut dimitteretur vir nobilis, quem male consultus discendi ardor, nihil hostile cogitantem, eo loci provexerat. Mercatoribus etiam mandavit, ut pecunia juvarent, curantque ne quid illi deesset. At Gallus longioris morae impatiens, cum dies ejus missionis adventaret, muliebri veste ex arce proripiens sese, primis excubiis deceptis, à secundis in ponte sublicio deprehensus, prodente virum gressu ultra muliebrem modum, in arctiorem custodiam datur, non sine capitis discrimine, quae tamen omnia bene illi verterunt, cum Joh. Vincentius quà auctoritate, quà testimonio, libertatem ipsi amicorum ope impetrasset.