Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Eadem studia, iidem mores, mutuis semper excultam officiis amicitiam pepererant. Huic ego dumb viveret supra votum charus, cujus memoriam non sine lacrymis valeam commemorare, erepti videlicet ab immatura morte tum primum, cum laudatissimi patris honoribus omnibus in patria perfuncti, vestigiis insistens, ad gloriae metam aequis passibus properaret. Patavii Cosmo medici praestantissimi Hieronymus Fabricius, Hercules Saxonia, & Aemilius Campolongus frustra manus admoverunt. Morbi enim vi grassante latius, quam ope medica coerceri posset, post XV. dies acerrimis doloribus capitis, & corporis universi cruciatu febrique confectus, & vehementissimo delirio exagitatus, decessit. Adfuimus religiosissimè morienti Laurentius Pignorius & ego, qui vixdum elapso anno supremum hoc officium patruo praestiteram. Obiit Cosmus anno MDCII. pride. Kal. Novemb, annos natus III. & XXX. de quo Virgilianum illud legitime pronunciasses. Ostendent terris hunc tantum fata, neque ultra¹ Esse sinent. Vitae siquidem innocentia, morum candour, paucos invenisses pares. A vitae religionis prima illi cura, inter delicias qua urbanas qua domesticas, semper fuit. Quotidie sacro interesse, in hebdomada saltem semel refici pane coelesti consueverat. In societatem sodalium D. Francisci, quos Capucinos vocamus, ex privilegio cooptatus, de illis mereri optime nunquam destitit. Coenobium iisdem & Ecclesiam in sua ditione excitaverat, magna in eos sustentandos erogata quotannis pecuniae vi. Ex eorundem numero impetraverat sibi apud quos animi noxas confessione expiaret, seque sacroianctae Eucharistiae sumptione intimè recrearet. In pauperes annuatim dividebat duodena & amplius aureorum millia, nubiles puellas honest collocando, sublevando eos qui non suo vitio ad inopiam redacti essent, senio consectis, debilibus, languentibus, opibus suis eximiè consultum volens.

Eadem studia, iidem mores, mutuis semper excultam officiis amicitiam pepererant. Huic ego dum viveret supra votum charus, cujus memoriam non sine lacrymis valeam commemorare, erepti videlicet ab immatura morte tum primum, cum laudatissimi patris honoribus omnibus in patria perfuncti, vestigiis insistens, ad gloriae metam aequis passibus properaret. Patavii Cosmo medici praestantissimi Hieronymus Fabricius, Hercules Saxonia, & Aemilius Campolongus frustra manus admoverunt. Morbi enim vi grassante latius, quam ope medica coerceri posset, post XV. dies acerrimis doloribus capitis, & corporis universi cruciatu febrique confectus, & vehementissimo delirio exagitatus, decessit. Adfuimus religiosissimè morienti Laurentius Pignorius & ego, qui vixdum elapso anno supremum hoc officium patruo praestiteram. Obiit Cosmus anno MDCII. prid. Kal. Novemb, annos natus III. & XXX. de quo Virgilianum illud legitime pronunciasses. Ostendent terris hunc tantum fata, neque ultra