A26815:77
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Biography Henry Chicheley: VITA HENRICI CHICHELE ARCHIEPISCOPI CANTUARIENSIS.
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
In hac autem Synodo commemoravimus Joannem Stafford Episcopum Bathoniensem Angliae Cancellarium Joanni Kemp Eboracensi Archiepiscopo suffectum, qui in Cardinalium Collegium nuper allectus Cardinalis titulo Divae Balbinae dictus, Cancellarii insignia deposuerat. Inter eum Cardinalem jam creatum & Henricum Cantuariensem acerrima de dignitate controversia mox exorta est. Nam in conventu ordinum Westmonasterii brevi postea indicto, Eboracensis pro Cardinalis gradu primam sedem prae Cantuariense vendicabat, quam iste contra pro an tiqua sedis suae praerogativa sibi merito asserebat. Hujus causae cognitione ad Pontificem per mutuas contentions devoluta, Henricus per literas causam suam defendit, & Antonium de Capharellis Procuratorem suum in foro Romano constituit, qui Henrici nomine proposuit, cum in territorio suo versari, in quo ipsum omnibus praeesse aequum sit, è diverso in Eboracense nullum gradus Cardinalitii infra Provinciam Cantuariensem habendam esse rationem; qui à latere Pontificis jam semotus privetur corum radiorum splendore, quibus à Pontificis praesentia illustretur; cum etiam Episcopus ddum sit in alterius Episcopi dioecesi, pro privato, non pro Episcopo habeatur. Eugenius autem sedem suam & ascriptos fratres tuendi studio in Eboracensis parts propensior, Henrico rescribit, Cardinals primum a Pontifice gradum in Ecclesia obtinere; eos nimirum esse augustos illos Sacerdotes, quos Moses XVII. capite Deuteronomii denotaverit, fuisse postea à D. Petro institutos, pro membris corporis ipsius Pontificis habendos esse, iisque tanquam Cardinibus, Ecclesiam universam inniti. Proinde cum ex singularium Ecclesiarum moribus & institutis invaluerit, ut in eadem Provincia presbyter diaconum, illum Episcopus, hunc Archiepiscopus antecedat, multo magis Ecclesiae oecumenicae leges ubique obseruandas esse, ut Cardinalibus omnes posthabeantur, quia ut illi suis Provinciis singuli praesunt, ita hi Ecclesiae oecumenicae à Pontifice praeficiuntur. Demum Henricum hortatur, & rogat, ut Ecclesiae Romanae consuetudini acquiescens, Cardinalibus fasces submittat, eique porro & fedi Cantuariensi omnia patris amantissimi officia prolixè pollicetur. Hoc rescriptum integrum Cardinalis Jacobatius elibro suo postea inseruit, quem de Conciliis edidit, cum de Cardinalium & Patriarcharum gradibus dissereret.
In hac autem Synodo commemoravimus Joannem Stafford Episcopum Bathoniensem Angliae Cancellarium Joanni Kempe Eboracensi Archiepiscopo suffectum, qui in Cardinalium Collegium nuper allectus Cardinalis titulo Divae Balbinae dictus, Cancellarii insignia deposuerat. Inter eum Cardinalem jam creatum & Henricum Cantuariensem acerrima de dignitate controversia mox exorta est. Nam in conventu ordinum Westmonasterii brevi postea indicto, Eboracensis pro Cardinalis gradu primam sedem prae Cantuariense vendicabat, quam iste contra pro an tiqua sedis suae praerogativa sibi merito asserebat. Hujus causae cognitione ad Pontificem per mutuas contentiones devoluta, Henricus per literas causam suam defendit, & Antonium de Capharellis Procuratorem suum in foro Romano constituit, qui Henrici nomine proposuit, cum in territorio suo versari, in quo ipsum omnibus praeesse aequum sit, è diverso in Eboracense nullum gradus Cardinalitii infra Provinciam Cantuariensem habendam esse rationem; qui à latere Pontificis jam semotus privetur corum radiorum splendore, quibus à Pontificis praesentia illustretur; cum etiam Episcopus