Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Cûm haec Elogia inchoasset, partem eorum ad Scaligerum misit, qui carmina illius jamdudum pro merito laudaverat; neque diversam de hoc opere sententiam tulit, quam literis ad SAMMARTHANUM scriptis in hunc modum explicat; Sc Elogia ejus legisse cum infinita quadam voluptate, quòd illustres illos viros bis vivere videret, semel quidem suis ipsorum, & rursus SCAEVOLAE scriptis. Sed hanc voluptatem (ait) non aliam sibi videri, quàm quae febricitantibus inter bibendum esse solet: ut enim illi quam maximè vellent, poculum in quo bibunt capacius & aquâ plenius esse; it à see optasse, librum fuisse longiorem, nec partim satiatum partim suibundum reliquisse. Quinetiam persuasissimum habere, communem eorum amicum doctissimum Thuanum opus illud calculis suis approbaturum esse. Adjecit; Partem esse historiae, quam doctos scire oportebat. Deinde eum hortatus, ut in laudabili incoepto porro pergeret, inquit; Et beatos illos qui laudantur à laudato viro, etiam sermone tam terso ac nitido. Adeoque unus quisque haec Elogia in pretio habuit, ut ex quo in lucem prodierint, quoties libri doctorum hominum quorum nomina ibi celebrantur, in publicum emitterentur, visum est gloriam quam sibi pepererant, à talibus Elogiis incrementum accepisse; ideoque cura adhibita est, ut iisdem libris evulgatis haec scripta honoraria in limine praefigerentur. Itaque tam varia & diversi generis opera, quae ab ipsius manu exibant, non minùs versatilem agilitatem, quàm copiosam ingenii foecunditatem, pro gustu singulorum omnibus admirandam exhibuerunt.

Cûm haec Elogia inchoasset, partem eorum ad Scaligerum misit, qui carmina illius jamdudum pro merito laudaverat; neque diversam de hoc opere sententiam tulit, quam literis ad SAMMARTHANUM scriptis in hunc modum explicat; Sc Elogia ejus legisse cum infinita quadam voluptate, quòd illustres illos viros bis vivere videret, semel quidem suis ipsorum, & rursus SCAEVOLAE scriptis. Sed hanc voluptatem (ait) non aliam sibi videri, quàm quae febricitantibus inter bibendum esse solet: ut enim illi quam maximè vellent, poculum in quo bibunt capacius & aquâ plenius esse; it à se optasse, librum fuisse longiorem, nec partim satiatum partim suibundum reliquisse. Quinetiam persuasissimum habere, communem eorum amicum doctissimum Thuanum opus illud calculis suis approbaturum esse. Adjecit; Partem esse historiae, quam doctos scire oportebat. Deinde eum hortatus, ut in laudabili incoepto porro pergeret, inquit; Et beatos illos qui laudantur à laudato viro, etiam sermone tam terso ac nitido. Adeoque unus quisque haec Elogia in pretio habuit, ut ex quo in lucem prodierint, quoties libri doctorum hominum quorum nomina ibi celebrantur, in publicum emitterentur, visum est gloriam quam sibi pepererant, à talibus Elogiis incrementum accepisse; ideoque cura adhibita est, ut iisdem libris evulgatis haec scripta honoraria in limine praefigerentur. Itaque tam varia & diversi generis opera, quae ab ipsius manu exibant, non minùs versatilem agilitatem, quàm copiosam ingenii foecunditatem, pro gustu singulorum omnibus admirandam exhibuerunt.