A26815:794
Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere
Londini : Typis A.G. & J.P. & prostant venales apud Georgium Wells ..., 1681
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
[…] SAMMARTHANUS adeò aetate provectus erat, ut post tot ⟨p. 399⟩tantosque labores exantlatos jure optimo quietem potiùs domi suae quaerere deberet, quàm in publicis administrationibus curam & operam porro collocare. Sed cùm Pictavienses orarent, ut Praetoris urbici munus iterùm acciperet, pro eo quo semper ardebat patriae inserviendi studio, detrectare noluit. Henricus Magnus huic electioni libentissimè suffragatus est; & cùm solenni more mense Majo. M. DC. XXII. urbem ingrederetur, id honoris SAMMARTHANO datum est ut universae civitatis nomine Regem alloqueretur & reciperet. Itaque sicut Henricus III. virum adeò facundum summa cum voluptate audiverat, ita Magnus ille, qui non minus callebat quàm suus antecessor subditos corumque merita dijudicare, palàm fecit quàm gratum quamque acceptum haberet eximium illum sermonem à SAMMARTHANO habitum, in quo civium suorum vota flagrantia, sinceros affectus, & fidem inexpugnabilem luculenter exposuit.
〈…〉 SAMMARTHANUS adeò aetate provectus erat, ut post tot ⟨p. 399⟩tantosque labores exantlatos jure optimo quietem potiùs domi suae quaerere deberet, quàm in publicis administrationibus curam & operam porro collocare. Sed cùm Pictavienses orarent, ut Praetoris urbici munus iterùm acciperet, pro eo quo semper ardebat patriae inserviendi studio, detrectare noluit. Henricus Magnus huic electioni libentissimè suffragatus est; & cùm solenni more mense Majo. M. DC. XXII. urbem ingrederetur, id honoris SAMMARTHANO datum est ut universae civitatis nomine Regem alloqueretur & reciperet. Itaque sicut Henricus III. virum adeò facundum summa cum voluptate audiverat, ita Magnus ille, qui non minus callebat quàm suus antecessor subditos corumque merita dijudicare, palàm fecit quàm gratum quamque acceptum haberet eximium illum sermonem à SAMMARTHANO habitum, in quo civium suorum vota flagrantia, sinceros affectus, & fidem inexpugnabilem luculenter exposuit.
Huic quoque alia felicitas accessit, ut tunc temporis Aulicos maximè conspicuos videret ac salutaret; inter alios magnum & venerabilem Galliae Cancellarium Pomponium Belleuraeum, qui ei benevolentiam suam effusissimè impertivit, sicut etiam dignissimus illius filius, Supremi Senatûs Praeses, ob prudentiam literasque cum insigni probitate conjunctas rarissimum nostri seculi ornamentum.