Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

Idcirco vitam privatam egit, donec pace Monasteriensi restitutus in Palatinatum suum Serenissimus & Sapientissimus Princeps Carolus Ludovicus, Sacri Romani Imperii Elector hoc nostro uti voluerit, qui res suas apud Praepotentes Foederati Belgii Proceres administraret. Cum paulatim in patria verteretur rerum facies, tandem an MDCLX oblatam sibi adsessuram civitatis Amstelodamensis septem annos summà side ac industrià gessit. Anno LXVIII à Foederatis Ordinibus Legatus ad Reges Septentrionales missus, primum Hasniam appulit. Postquam Ordinum mandata esset exsecutus, à Daniae Rege Frederico Tertio, benignissimè exceptus & dimissus, Holmiam pervenit. Hic à Carolo XI, & universo regni Senatu, magno honore habitus, ultra annum permansit, cùm mortuo in Galliâ Legato Guilielmo Bor••l ad Christianissimum Regem ab Ordinibus Delegatus domum evocaretur, ubi Adsessuram Civitatis Rotterodamensis, paternam olim provinciam, à Rectoribus ejus oblatam, suscepit Legationes omnes, praecipuè Gallicam, summo labour, summâ industriâ, & •irificâ vigilantiâ, non sine magno Foederatorum Procerum applausu obivit, quibus utpote spectata erat ejus fides & sedulitas, hostium arcana, & insidias, vinique, quam in patriam molirentur, indagare sagax, ac patriae Rectoribus significare prompta. Tandem in patriam reversus, & in Conventum Foederatorum Delegatus, ex eo honorum culmine à fatally illo Bataviae turbine, quem rabida, & tumultuans plebs conciverat, deturbatus, & cum optimis & sapientissimis patriae Rectoribus dignitatibus suis est exutus. Nec sic satiatus est furor; nam vix eluctatus manibus sicariorum, qui pugiones in necem ejus acuerant, amicorum consilio, & circumstrepentibus undique periculis, persuasus est tempori cedere, & aliquamdiu, donec istae consilescerent turbae, patriam relinquere. Primùm Antuerpiam celeberrimam Brabantiae Civitatem se contulit, & non sine ingenti vitae discrimine vixit sub praesidio Illustrissimi Comitis Monteraei, Regis Hispani Gubernatoris, qui non semel ipsum monebat, ne manendo diutius in urbe, Hollandiae tam vicinâ, irritaret animos eorum, qui in coedem ejus conjuraverant; itaque ne see diutiùs adversariorum telis exponeret, primo Leodium, inde Aquisgranum, postremo Coloniam Agrippinam, urbem non tantum naturà, sed & propter Legatos pacis ibi negotia tractantes, tutissimam, profectus est;

Idcirco vitam privatam egit, donec pace Monasteriensi restitutus in Palatinatum suum Serenissimus & Sapientissimus Princeps Carolus Ludovicus, Sacri Romani Imperii Elector hoc nostro uti voluerit, qui res suas apud Praepotentes Foederati Belgii Proceres administraret. Cum paulatim in patria verteretur rerum facies, tandem anne MDCLX oblatam sibi adsessuram civitatis Amstelodamensis septem annos summà side ac industrià gessit. Anno LXVIII à Foederatis Ordinibus Legatus ad Reges Septentrionales missus, primum Hasniam appulit. Postquam Ordinum mandata esset exsecutus, à Daniae Rege Frederico Tertio, benignissimè exceptus & dimissus, Holmiam pervenit. Hic à Carolo XI, & universo regni Senatu, magno honore habitus, ultra annum permansit, cùm mortuo in Galliâ Legato Guilielmo Borl ad Christianissimum Regem ab Ordinibus Delegatus domum evocaretur, ubi Adsessuram Civitatis Rotterodamensis, paternam olim provinciam, à Rectoribus ejus oblatam, suscepit Legationes omnes, praecipuè Gallicam, summo labore, summâ industriâ, & irificâ vigilantiâ, non sine magno Foederatorum Procerum applausu obivit, quibus utpote spectata erat ejus fides & sedulitas, hostium arcana, & insidias, vinique, quam in patriam molirentur, indagare sagax, ac patriae Rectoribus significare prompta. Tandem in patriam reversus, & in Conventum Foederatorum Delegatus, ex eo honorum culmine à fatali illo Bataviae turbine, quem rabida, & tumultuans plebs conciverat, deturbatus, & cum optimis & sapientissimis patriae Rectoribus dignitatibus suis est exutus. Nec sic satiatus est furor; nam vix eluctatus manibus sicariorum, qui pugiones in necem ejus acuerant, amicorum consilio, & circumstrepentibus undique periculis, persuasus est tempori cedere, & aliquamdiu, donec istae consilescerent turbae, patriam relinquere. Primùm Antuerpiam celeberrimam Brabantiae Civitatem se contulit, & non sine ingenti vitae discrimine vixit sub praesidio Illustrissimi Comitis Monteraei, Regis Hispani Gubernatoris, qui non semel ipsum monebat, ne manendo diutius in urbe, Hollandiae tam vicinâ, irritaret animos eorum, qui in coedem ejus conjuraverant; itaque ne se diutiùs adversariorum telis exponeret, primo Leodium, inde Aquisgranum, postremo Coloniam Agrippinam, urbem non tantum naturà, sed & propter Legatos pacis ibi negotia tractantes, tutissimam, profectus est;