Vitæ selectorum aliquot virorum qui doctrinâ, dignitate, aut pietate inclaruere

QUo fugis? ah vita quondam, dumb vita manebat, Terris chare magis, nec tam cito debitus astris. Nondum annosa dies, nec adhuc tibi frigida membris Saevit hyems, tumulumque tuis aptaverat umbris. Siste fugam superis: quid tam cito divus haberi Incipis, infelix, & felicissime Princeps? Quid caput auratis properant tibi cingere stellis ⟨p. 414⟩Dij nimium cupidi? quin hic tibi sceptra, tuisque Seri debentur regnis, Henrice, nepotes. Ah tibi regnandi ne sit tam dira cupido, Ut miseros mens sola tuos exosa Britannos, Aetherijs insueta vijs, jam tecta deorum, Et festinatos coeli deposcat honours: Hic prius in terris pacato numine regnet, Et tandem sceptris cedat satiata duobus.

QUo fugis? ah vita quondam, dum vita manebat, Terris chare magis, nec tam cito debitus astris. Nondum annosa dies, nec adhuc tibi frigida membris Saevit hyems, tumulumque tuis aptaverat umbris. Siste fugam superis: quid tam cito divus haberi Incipis, infelix, & felicissime Princeps? Quid caput auratis properant tibi cingere stellis ⟨p. 414⟩Dij nimium cupidi? quin hic tibi sceptra, tuisque Seri debentur regnis, Henrice, nepotes. Ah tibi regnandi ne sit tam dira cupido, Ut miseros mens sola tuos exosa Britannos, Aetherijs insueta vijs, jam tecta deorum, Et festinatos coeli deposcat honores: Hic prius in terris pacato numine regnet, Et tandem sceptris cedat satiata duobus.

Quanquam (si liceat nostros optasse dolours) O fortunatos, vel post tua fata, Britannos, Si patriae, Princeps, non omni parte perisses! Nam siquis tantum nostris Henriculus oris Luderet aureolus (nobis solatia luctus Exigua ingentis) qui te tantum ore referret: Cujus ab aspectu poteras exire sepulchro, Atque iterum blandis pueri spirare labellis; Nec penitus nos Te, nec tu nos funner tanto Perdideras, nobis sed qui post fata redire Heu nunquam poteras, poteras post fata redire.

Quanquam (si liceat nostros optasse dolores) O fortunatos, vel post tua fata, Britannos, Si patriae, Princeps, non omni parte perisses! Nam siquis tantum nostris Henriculus oris Luderet aureolus (nobis solatia luctus Exigua ingentis) qui te tantum ore referret: Cujus ab aspectu poteras exire sepulchro, Atque iterum blandis pueri spirare labellis; Nec penitus nos Te, nec tu nos funere tanto Perdideras, nobis sed qui post fata redire Heu nunquam poteras, poteras post fata redire.