Rich. Baxters apology against the modest exceptions of Mr. T. Blake and the digression…

Upon these Reasons, I sent not my papers to Mr. Blake, but resolved to publish them, with my Reply to Mr. K.

As for Mr. K. himself, I know not the man; but by his writings he appears to be a Learned man: And I will hope his humility may be answerable to his Learning, though he here express it not: We are all poor frail sinners; and above all do hardly Master our Pride; the fire whereof in an unmortified soul, doth make fuel to it self of Gods excellent Gifts, till it have turned them all into salt and ashes. That which this Learned man hath troubled himself to write concerning my self, I will not insist on: It is not for my self that I am disputing, but for the Truth, so far as I know it: I can truly say as Augustine to Hierom, Obsecro te per mansuetudinem Christi, ut si te laesi, dimittas mihi; nec me vicissim laedendo malum pro malo reddas▪ Laedes enim si mihi tacueris errorem meum, quem forte inveneris in Scriptis, vel in dictis meis. Nam si ea in me reprehenderis, quae ⟨image 13⟩reprehendenda non sunt, te potius laedis quam me; quod absit à m•ribus, & sancto proposito tuo, ut hoc facias voluntate laedendi culpans in me aliquid dente malevolo, quod mente veridica scis non esse culpandum, &c. Fieri potest ut tibi videatur aliud quam veritas habet, dum tamen aliud abs te non fiat quam charitas habet. Nam & ego amicissimam reprehensionem tuam gratissime accipiam, etiamsi reprehendi non meruit, quod rectè defendi potest: Aut agnoscam simul & benevolentiam tuam & culpam méam; & quantum Dominus donat, in alio gratus, in alio emendatus inveniar. Quid ergo? fortasse dura, sed certè salubria verba tua tanquam cestus Entelli pertimescam. Caedebatur ille: non curabatur: Et ideo vincebatur, non sanabatur. Ego autem si medicinalem correptionem tuam, tranquillus accepero, non dolebo. Si vero infirmitas vel humana, vel mea, etiam cum veraciter arguitur, non potest non aliquantulum contristari; Melius tumour Capitis dolet cum curatur, quam dum ei parcitur, & non sanatur. Hoc est enim quod acutè vidit, qui dixit, Utiliores esse plerumque inimicos objurgantes, quam amicos objurgare metuentes. Illi enim dum rixantur dicunt aliquando vera, quae corrigamus: isti autem minorem quam oportet exhibent Justitiae libertatem, dumb amicitiae timent exasperare dulcedinem. Non mihi esse debet molestum pondus aetatis tuae, dummodo conteratur palea culpae meae. I do not feel my self hurt by the words of Mr. K against my self, much less by any free disclosure of my faults.