VEstris ne hoc inequitet praecordiis, docti Gymnasii Praesides, me audaculè nimis, & velut temeritatis oestro actum Vestra irrumpere studia, quasi Fabianas Institutiones noviter vobis ut Ephebis scriberem. Nae, ego tam •insulsos conatus mentis Margin indignos censeo. Quis Crocodilos ab Exteris ad Nilum, vel noctuas ad Athenas se ⟨image 3⟩afferre a•eingit, vel cerebrum promittet Pa••adi? Ne• […] Epistolam darem in anim•• erat, quae verborum stellaret au••, ad gustum Symmachi Doctissimi,1 sed ut quod agitis agatis verba commodo, quo commodius puerilia ingenia quae sale soli condiuntur, etiam coeli condiatis. Ad hoc mens & calamus itinere hoc scriptorio pergunt. Pessimè Julianus [Greek or Hebrew] olim non tam consuluit, quam edixit, Christianorum Literaturae ••videns, ut Christiani ritus pueri à Magistris Grammaticas & res Rhetoricas docentibus arcerentur. Cui Edicto Marcellinus (ipse etiam Ethnicus & in aliis circa Julianum crazy Gnathonismi reus) acutum hunc infigit obelum:2 Illud, inquit, inclemens perenni obruendum silentio. Hoc à me tantum candida ⟨image 3⟩mentis linea vobis proposito in molius consulo. Cum Rhetoricis, Historicis, Poeticis, & Comicis & Tragicis liquoribus ex Ethnicorum fontibus puerorum animos imbuatis, quidni etiam Christianorum scriptis Rhetorico & Poetico sale conditis, pari seu potiori ratione instituatis? Foxum ideo nostrum vobis dicatum volo, Christiani commatis scriptorem, cujus libellum commendo, & in manus dedo vestras, Christi odore redolentem, Evangelium spirantem, & ad acumen Plautinum & Terentianum aspirantem. Unde emergent pericula? Qua rima sordities Latinismi, & Barbaries vocum, quo minus vestros suaviaret oculos, si hisce intingantur tenera pueritiae ingenia? Quid damni, si simul res Evangelicae, & phrasis tersa infugantur? ⟨image 4⟩Quidnam scandali prae pedibus, si Christianae elegantiae scripta manibus terantur, Literaturae & Religioni proficua? Externae Tragedy & Comoediae suo laborant discrimine & crimine,3 dumb labra & cerebrum mergunt in ritum jury mentorum Ethnicorum, & docent quae fides docet dedocenda. Ut pòl, aedepòl, ecastòr, herelè, incircumcisae linguae phrasiologica. His non mitur noster, nisi cum loquantur prophani, quorum dialectus est, & proprie illis convenit, quia similes •upiunt labra lact•cas; unde hiscemodi verbis Diocles, Polyharpax, Adopylus terve quaterv• utuntur, viz. pòl ut qui nesciunt loqui melius.
VEstris ne hoc inequitet praecordiis, docti Gymnasii Praesides, me audaculè nimis, & velut temeritatis oestro actum Vestra irrumpere studia, quasi Fabianas Institutiones noviter vobis ut Ephebis scriberem. Nae, ego tam •insulsos conatus mentis Margine indignos censeo. Quis Crocodilos ab Exteris ad Nilum, vel noctuas ad Athenas se ⟨image 3⟩afferre a•eingit, vel cerebrum promittet Pa••adi? Ne• 〈…〉 Epistolam darem in anim•• erat, quae verborum stellaret au••, ad gustum Symmachi Doctissimi,1 sed ut quod agitis agatis verba commodo, quo commodius puerilia ingenia quae sale soli condiuntur, etiam coeli condiatis. Ad hoc mens & calamus itinere hoc scriptorio pergunt. Pessimè Julianus 〈non-Latin alphabet〉 olim non tam consuluit, quam edixit, Christianorum Literaturae ••videns, ut Christiani ritus pueri à Magistris Grammaticas & res Rhetoricas docentibus arcerentur. Cui Edicto Marcellinus (ipse etiam Ethnicus & in aliis circa Julianum crassi Gnathonismi reus) acutum hunc infigit obelum:2 Illud, inquit, inclemens perenni obruendum silentio. Hoc à me tantum candida ⟨image 3⟩mentis linea vobis proposito in molius consulo. Cum Rhetoricis, Historicis, Poeticis, & Comicis & Tragicis liquoribus ex Ethnicorum fontibus puerorum animos imbuatis, quidni etiam Christianorum scriptis Rhetorico & Poetico sale conditis, pari seu potiori ratione instituatis? Foxum ideo nostrum vobis dicatum volo, Christiani commatis scriptorem, cujus libellum commendo, & in manus dedo vestras, Christi odore redolentem, Evangelium spirantem, & ad acumen Plautinum & Terentianum aspirantem. Unde emergent pericula? Qua rima sordities Latinismi, & Barbaries vocum, quo minus vestros suaviaret oculos, si hisce intingantur tenera pueritiae ingenia? Quid damni, si simul res Evangelicae, & phrasis tersa infugantur? ⟨image 4⟩Quidnam scandali prae pedibus, si Christianae elegantiae scripta manibus terantur, Literaturae & Religioni proficua? Externae Tragoedi & Comoediae suo laborant discrimine & crimine,
- 1Symmac. Epist. 11. Lib. 3.
- 2Marceil. Hist Lib. 22.
- 3Abfit, ut de pre Christiano sonnet Jupiter Omnipotens, & me Hercule, & me Castor, & caetera magis portenta, quam numina. Hieronym, ad Damas. Epist. 146.Abfit, ut de pre Christiano sonet Jupiter Omnipotens, & me Hercule, & me Castor, & caetera magis portenta, quam numina. Hieronym, ad Damas. Epist. 146.
