Eva.
QUod nunc doloris inveniam solatium?
Lachrymas absumpsi: querelae nihil juvant.
Vox neque curis, nec spes malis jam sufficit.
Expers medelae, res ita perit funditùs.
Porrò nec quid agam, aut quò vortam scio. Flere dumb
Licuit, anxio mitius erat animo:
Lachrymis saltem pasci aegritudo potuit:
Quae pars mihi nonnulla erat leniminis.
Jam lachrymae decrescunt, at crescit dolour,
Diesque aliis quae adimit, mihi addit miseriam:
Meam sic lancinat vitam mors filiae.
Quae, quanto mallem, in hanc non exisset lucem:
⟨p. 8⟩Neque illa mala haec, nec ego viderem moestitiam.
Quanquam parum hoc, mors quòd me orbavit filia:
Mutari quod nequeat, ferret necessitas.
Nunc Satan habet impurissimus Psychen meam,
Perpetuis Orcus tenet addictam ergastulis:
Mihi quod moeroris meritò causa maxima est.
Eóque huc exii nunc foràs, quando ubi
Consistam nescio, ut eam etsi juvem nihil,
At me gemitu interim lachrymisque expleam,
Gnatae causae: quae dum usque in suppliciis erit,
De me haud unquam supplicium sumere desinam.
AEquum est: malis quae mater fuerim, & particeps.
Sed quid mali hoc? mulier quod oppleta lachrymis,
Vorsus tendit viam? Sisto me, ut quid ferat
Boni, malíve, sciam.
Eva.
QUod nunc doloris inveniam solatium?
Lachrymas absumpsi: querelae nihil juvant.
Vox neque curis, nec spes malis jam sufficit.
Expers medelae, res ita perit funditùs.
Porrò nec quid agam, aut quò vortam scio. Flere dum
Licuit, anxio mitius erat animo:
Lachrymis saltem pasci aegritudo potuit:
Quae pars mihi nonnulla erat leniminis.
Jam lachrymae decrescunt, at crescit dolor,
Diesque aliis quae adimit, mihi addit miseriam:
Meam sic lancinat vitam mors filiae.
Quae, quanto mallem, in hanc non exisset lucem:
⟨p. 8⟩Neque illa mala haec, nec ego viderem moestitiam.
Quanquam parum hoc, mors quòd me orbavit filia:
Mutari quod nequeat, ferret necessitas.
Nunc Satan habet impurissimus Psychen meam,
Perpetuis Orcus tenet addictam ergastulis:
Mihi quod moeroris meritò causa maxima est.
Eóque huc exii nunc foràs, quando ubi
Consistam nescio, ut eam etsi juvem nihil,
At me gemitu interim lachrymisque expleam,
Gnatae causae: quae dum usque in suppliciis erit,
De me haud unquam supplicium sumere desinam.
AEquum est: malis quae mater fuerim, & particeps.
Sed quid mali hoc? mulier quod oppleta lachrymis,
Vorsus tendit viam? Sisto me, ut quid ferat
Boni, malíve, sciam.
