A40366:810
Christus triumphans comoedia apocalyptica / author Joanne FoxoChristus triumphans comoedia apocalyptica / autore Joanne Foxo
Christus triumphans comoedia apocalyptica / author Joanne Foxo ; edita est olim Basileae, anno 1556 ; Nunc denuo edita ... Editor T. C. Sidn. collegii, A. M.Christus triumphans comoedia apocalyptica / autore Joanne Foxo ; edita est olim Basileae, anno 1556 ; Nunc denuo edita ... Editore T. C. Sidn. collegii, A. M.
Londini : Impensis Rob. Clavel, 1672
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Eccles. Miseriis & lachrymis oppleti, ad te, chare JESUS, palmas protendimus, tua ut dextra Opem ferat divinam: humana nos quando Prorsus destituunt praesidia. Satis jam Satis abfuisti longa nimis secula: nos dumb Miserae interim peculii tui oviculae ubique Caedimur, exurimur, rapimur, ferro, flamma, Ac fluctibus. Elementum nullum in nostram non Stragem stringitur. Adeoque res redit, nusquam Loci ut quicquam tuis sit reliquum, in desertis Etiam ultimis: Dioctes sic cuncta ubique Penetrat, rabiesque Pseudamnica. Age, & quem tandem Miseriae pones modum? Mundus quondam, CHRIST, abs te victus quàm diu fese impunè ⟨p. 211⟩Poena in nostra efferet? At te flectat miseranda Rerum facies: flectant Ecclesiae sponsae In hoc corpore stigmata; (spouse voluptas) rump Age coelos, ut tuos ruamus in ampleus: Citò veni, citò Domine, caro ne forsan salva Nulla maneat. At quae nova lux, & odoris mira †Fragrantia, repentè adspirat sensibus? Ipsa Tum terra videtur concuti.*.
Eccles. Miseriis & lachrymis oppleti, ad te, chare JESU, palmas protendimus, tua ut dextra Opem ferat divinam: humana nos quando Prorsus destituunt praesidia. Satis jam Satis abfuisti longa nimis secula: nos dum Miserae interim peculii tui oviculae ubique Caedimur, exurimur, rapimur, ferro, flamma, Ac fluctibus. Elementum nullum in nostram non Stragem stringitur. Adeoque res redit, nusquam Loci ut quicquam tuis sit reliquum, in desertis Etiam ultimis: Dioctes sic cuncta ubique Penetrat, rabiesque Pseudamnica. Age, & quem tandem Miseriae pones modum? Mundus quondam, CHRISTE, abs te victus quàm diu fese impunè ⟨p. 211⟩Poena in nostra efferet? At te flectat miseranda Rerum facies: flectant Ecclesiae sponsae In hoc corpore stigmata; (sponse voluptas) rumpe Age coelos, ut tuos ruamus in ampleus: Citò veni, citò Domine, caro ne forsan salva Nulla maneat. At quae nova lux, & odoris mira †Fragrantia, repentè adspirat sensibus? Ipsa Tum terra videtur concuti.*