A41643:167
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
2. Rhaid it ymadel â'th berthynasau agosaf, a chúaf, self dy wraig anwŷl, dy ŵr anwyl, a'th blant anwyl. Angeu a wneiff ysgar rhyngot ti a hwynt eu gŷd. Oh bechaduriaid! Trîst a fydd ymadel â'r rhai'n yma, i fyw bŷth gydâ'r cythreuliaid a'r Damnedig in uffern.
2. Rhaid it ymadel â'th berthynasau agosaf, a chúaf, sef dy wraig anwŷl, dy ŵr anwyl, a'th blant anwyl. Angeu a wneiff ysgar rhyngot ti a hwynt eu gŷd. Oh bechaduriaid! Trîst a fydd ymadel â'r rhai'n yma, i fyw bŷth gydâ'r cythreuliaid a'r Damnedig yn vffern.
3. Rhaid it ymadel â'th gyfoeth ac â'th olud, heb ddwyn dim gydâ thy ô'th holl bethau dymunol. Oh bechadur! Mi a wn y bid in farwolaeth itti ymadel â'th gyfoeth, yr hwn oedd dy fywyd; and i ystyried pa fodd y demnaist di dy enaid i ennill dy gyfoeth, hyn a fydd in uffern itti.
3. Rhaid it ymadel â'th gyfoeth ac â'th olud, heb ddwyn dim gydâ thi ô'th holl bethau dymunol. Oh bechadur! Mi a wn y bydd yn farwolaeth itti ymadel â'th gyfoeth, yr hwn oedd dy fywyd; ond i ystyried pa fodd y demnaist di dy enaid i ennill dy gyfoeth, hyn a fydd yn vffern itti.
4. Rhaid itti ymadel a'r holl foddion ac odféydd o râs. In awr yr wit in mwynhaû Ordinhâdau Christ, self y Gair, Gweddi, a'r Sacramentau, y rhai tra fŷch in •u mwynhaû, mae gennit obaith: And fe ddyry angeu derfyn i'r rhai hyn, a rhaid i'th holl obaith drengu. Yr awron, mae Christ in galw arnat, Sabbath ar ôl Sabbath, trwy ei weinidogion a'i Gennadon, gan dy garu a deisyf arnat ymadel â'th Drachwantau, a bwrw ymaith dy bechodau, a'th daflu dy hun iw freichiau ef, i dderbyn y cymmod a bwrcasodd ef â'i waed. And ar ben ychydig, ni chlywi and hynny am y pethau hyn, un Sabbath and hynny, un Bregeth and hynny, un addewid, un gair o râs mwy, o drugaredd, o obaith un dragywydd. Pan roddit, pettent a'r dy law, fyrddiwn o Fydoedd am un munud o amser trugarog grâs, a gam-arferaist gyhyd, am ddefnyn o'r gwaed gwerthfawr hwnnw, yr hwn a sethraist cyn fynyched tan dy draed; Je am un Sabbath mwy, i gael cynnig o Ghrist etto unwaith itti y Ngweinidogaeth yr Efengyl; And ysywaith ni fydd hynny ddim.