A41643:215
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Oh pa ofn a dychryn, pa syndod a syfrdandod a syrth a'r yr eneidiau hynny a dderbyniant y farn erchyll hon o ddamnedigaeth! Pa fodd yno y rhedant fell dynion gwall-gofus iw cuddio at y bryniau a'r mynyddoedd! Pa fodd yno y gwaeddant ac yr udant drâchef• am drugaredd gar bron Barnwr cyfiawn anymbilgar, ni ellir eiriol arno in dragywydd! in gyfiawn an-ymbilgar, meddaf, iddynt hwy, y rhai â gwawdus ddirmyg a wrthodasant aml gariadus wahodd ganddo, a thaer-ddymuniadau ei weinidogion ef, i dderbyn yr heddwch a'r cymod hwnnw, yr oedd ef wedi ei bwrcasu iddynt a'i waed. Och na ystyriai dynion, y bid un deigr neu uchenaid oddiwrth gallon edifeiriol yr awron in fwy nerthol i gael trugaredd, na'r holl chwerw ddryg-nâd, a'r taerru anamserol in nydd digofaint Duw!
Oh pa ofn a dychryn, pa syndod a syfrdandod a syrth a'r yr eneidiau hynny a dderbyniant y farn erchyll hon o ddamnedigaeth! Pa fodd yno y rhedant fel dynion gwall-gofus iw cuddio at y bryniau a'r mynyddoedd! Pa fodd yno y gwaeddant ac yr vdant drâchef• am drugaredd gar bron Barnwr cyfiawn anymbilgar, ni ellir eiriol arno yn dragywydd! yn gyfiawn an-ymbilgar, meddaf, iddynt hwy, y rhai â gwawdus ddirmyg a wrthodasant aml gariadus wahodd ganddo, a thaer-ddymuniadau ei weinidogion ef, i dderbyn yr heddwch a'r cymod hwnnw, yr oedd ef wedi ei bwrcasu iddynt a'i waed. Och na ystyriai dynion, y bydd vn deigr neu vchenaid oddiwrth galon edifeiriol yr awron yn fwy nerthol i gael trugaredd, na'r holl chwerw ddryg-nâd, a'r taerru anamserol yn nydd digofaint Duw!
VII. A'r ôl Cyhoeddiad y farn, y canlyn y Cyflawniad o honey, a danfon y rhai a farner iw cyflwr tragwyddol: fell y mae in scrifennedig: A'r rhai hyn a ânt i gospedigaeth dragwyddol, Mat. 25.46. Yno y cippir hwy gan Gythreuliaid (eu ceidwaid) allan o bresennoldeb Christ, ac y llusgir i bwll diwaelod y tywyllwch eithaf sydd in llosgi â thân ac a brwmstan un dragywydd. Oh y gweiddi uffernol! a'r cregleisiau erchyll a glywir yno! Pan deimlodd trigolion Sodoma a Gomorrah y tân a'r brwmstan in syrthio a'r eu pennau o'r nefoedd; a phan agoroddd y ddaiar ei safn i lyngcu Corah a'i gwmpeini, a phan welsant eu bôd in descyn in fyw i'r pwll; Oh pa weiddi a glybuwyd yno! Oh y Cregleisiau yno a lanwasant yr awyr! And och beth oedd y rhai hynny i'r bonllefau a roir ac i'r oer-leisiau a glywir! pan wŷllt-wthier y Cythreuliaid a gwŷr a gwraged drŵg i uffern, o'r lle ni ddychwelant bŷth ac in dragywydd.