A41643:230
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Wrth hyn y gellwch feddwl ychydig mor ddirfawr fydd eu poenau hwynt; and pe bay gennif dafod dynion ac Angylion, ni fedrwn mo'i draethu hid yr eithaf. Canys fell y mae in y nefoedd y fâth lawnder o lawenydd, na all calon dŷn ei feddwl, lay o lawyer y gall tafod dŷn ei draethu: Felly in uffern mae y faith lawnder o boen a gofid, ac ni ellir na'i draethu, na'i feddwl.
Wrth hyn y gellwch feddwl ychydig mor ddirfawr fydd eu poenau hwynt; ond pe bai gennif dafod dynion ac Angylion, ni fedrwn mo'i draethu hyd yr eithaf. Canys fel y mae yn y nefoedd y fâth lawnder o lawenydd, na all calon dŷn ei feddwl, llai o lawer y gall tafod dŷn ei draethu: Felly yn vffern mae y fath lawnder o boen a gofid, ac ni ellir na'i draethu, na'i feddwl.
Oh ffoledd ac ynfydrwydd dynion y Bŷd hwn, y rhai, er bôd côsp y pechod mor annoddefadwy, je a hwythau in credu hynny, etto a oddefant am bethau diddim eu dŵyn i wared i'r pydew hwn! hwy a fyddant feirw in gynt nag y byddant doeth: hwy a ffríant, ac a rúant, ac a udant in y Bŷd arall, in hytrach nâ pheidio a chanu a chwerthin, a hôd in ddiffaith ac in ffiaidd in y Bŷd hwn.
Oh ffoledd ac ynfydrwydd dynion y Bŷd hwn, y rhai, er bôd côsp y pechod mor annoddefadwy, ie a hwythau yn credu hynny, etto a oddefant am bethau diddim eu dŵyn i wared i'r pydew hwn! hwy a fyddant feirw yn gynt nag y byddant ddoeth: hwy a ffríant, ac a rúant, ac a vdant yn y Bŷd arall, yn hytrach nâ pheidio a chanu a chwerthin, a hôd yn ddiffaith ac yn ffiaidd yn y Bŷd hwn.
Oh bechadur! a finny na ddelech bight i'r lle poenus hwn? Descyn iddo beunydd in dy feddyliau, ac edrych ar y ffôs in fynych oni finny syrthio iddi. Oni bid digon o Resymmau oddiwrth y nefoedd a'r holl lawenydd a'r gogoniant sydd yno iw gael, i'th dynnu ym mlaen ar ôl dy Dduw, edrych oni bŷdd digon o Resyminau oddiwrth uffern a'i phoenau i'th dynnu di ymaith oddiwrth dy bechodau. A finite na'th ddenid i'r pechod? Bydded i feddwl am uffern, am farwolaeth a'r digofaint i ddyfod, gyfarfod pob temtasiwn. In yr holl demtasiwnau i bechod, ystyria ei ffrwythau ofnadwy in y diwedd; ac er ei fôd in ymddangos in hyfryd jawn, ac in cyttuno â'th naws naturiol, etto gofyn, And beth a ddaw ar ôl hyn? Bydded y peth ofnadwy sy in canlyn, yr hwn (heb wîr