A41643:232
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Oh bechadur! a finny na ddelech bight i'r lle poenus hwn? Descyn iddo beunydd in dy feddyliau, ac edrych ar y ffôs in fynych oni finny syrthio iddi. Oni bid digon o Resymmau oddiwrth y nefoedd a'r holl lawenydd a'r gogoniant sydd yno iw gael, i'th dynnu ym mlaen ar ôl dy Dduw, edrych oni bŷdd digon o Resyminau oddiwrth uffern a'i phoenau i'th dynnu di ymaith oddiwrth dy bechodau. A finite na'th ddenid i'r pechod? Bydded i feddwl am uffern, am farwolaeth a'r digofaint i ddyfod, gyfarfod pob temtasiwn. In yr holl demtasiwnau i bechod, ystyria ei ffrwythau ofnadwy in y diwedd; ac er ei fôd in ymddangos in hyfryd jawn, ac in cyttuno â'th naws naturiol, etto gofyn, And beth a ddaw ar ôl hyn? Bydded y peth ofnadwy sy in canlyn, yr hwn (heb wîr ⟨p. 50⟩a difrifol edifeirwch) nid yw ddim lay nâ thân tragwyddol, dy ddychrynu oddiwrtho. Oh bechadur, bechadur! pan wit in twymddwyro dy enaid wrth dân trachwant, ystyr fell y jelly f•d in llosgi in fflammau tragwyddol tân uffern. Pan fy'ch in ymlenwi â'th draflyngciau melus o ddifyrrwch cnawdol, meddwl pa draflwngc, pa gwppan chwerw gwenwynllyd a barattôir itti oddi isod. Ac fe all hyn fod in fodd enwedigol i lâdd dy drachwant, yr hwn amgen a laddai dy enaid. Eisiau ystyriaeth o ddiwedd gresynol ffrwythau y pechod, ydyw 'r Achos in ddiau o gymmaint o bechod ac anwiredd in y Bŷd.
Oh bechadur! a fynni na ddelech byth i'r lle poenus hwn? Descyn iddo beunydd yn dy feddyliau, ac edrych ar y ffôs yn fynych oni fynni syrthio iddi. Oni bydd digon o Resymmau oddiwrth y nefoedd a'r holl lawenydd a'r gogoniant sydd yno iw gael, i'th dynnu ym mlaen ar ôl dy Dduw, edrych oni bŷdd digon o Resyminau oddiwrth vffern a'i phoenau i'th dynnu di ymaith oddiwrth dy bechodau. A fynnit na'th ddenid i'r pechod? Bydded i feddwl am vffern, am farwolaeth a'r digofaint i ddyfod, gyfarfod pob temtasiwn. Yn yr holl demtasiwnau i bechod, ystyria ei ffrwythau ofnadwy yn y diwedd; ac er ei fôd yn ymddangos yn hyfryd iawn, ac yn cyttuno â'th naws naturiol, etto gofyn, Ond beth a ddaw ar ôl hyn? Bydded y peth ofnadwy sy yn canlyn, yr hwn (heb wîr ⟨p. 50⟩a difrifol edifeirwch) nid yw ddim llai nâ thân tragwyddol, dy ddychrynu oddiwrtho. Oh bechadur, bechadur! pan wyt yn twymddwyro dy enaid wrth dân trachwant, ystyr fel y gelli f•d yn llosgi yn fflammau tragwyddol tân vffern. Pan fy'ch yn ymlenwi â'th draflyngciau melus o ddifyrrwch cnawdol, meddwl pa draflwngc, pa gwppan chwerw gwenwynllyd a barattôir itti oddi isod. Ac fe all hyn fod yn fodd enwedigol i lâdd dy drachwant, yr hwn amgen a laddai dy enaid. Eisiau ystyriaeth o ddiwedd gresynol ffrwythau y pechod, ydyw 'r Achos yn ddiau o gymmaint o bechod ac anwiredd yn y Bŷd.