A41643:388
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
3. Ystyriwch faint o amser gwerthfawr a gollesoch in barod.
3. Ystyriwch faint o amser gwerthfawr a gollesoch yn barod.
4. Ystyria yr amser presennol in unig sydd eiddoti iw gynnhilo. Weal in awr yr amser cymeradwy, weal in awr did yr Jechydwriaeth! Oh gan hynny pa'm y truly ymaith in offer yr amser sydd in unig in eiddoti, ac ado itti ⟨p. 92⟩dy hun bethau mawrion mewn amser nid yw eiddotti? Canys yr awr nesaf, je y munud nesaf ti a eli gan ddyrnod Angeu gael dy dory ymaith; ac yno y cymmerir oddiwrthit yr holl odféydd o wneuthur neu dderbyn daioni.
4. Ystyria yr amser presennol yn vnig sydd eiddoti iw gynnhilo. Wele yn awr yr amser cymeradwy, wele yn awr ddydd yr Iechydwriaeth! Oh gan hynny pa'm y treuli ymaith yn ofer yr amser sydd yn vnig yn eiddoti, ac addo itti ⟨p. 92⟩dy hun bethau mawrion mewn amser nid yw eiddotti? Canys yr awr nesaf, ie y munud nesaf ti a elli gan ddyrnod Angeu gael dy dorri ymaith; ac yno y cymmerir oddiwrthit yr holl odféydd o wneuthur neu dderbyn daioni.
II. Peth arall enwedigol a ddylai y rhai a Ail-anwyd ei wneuthur uwch law eraill, ydyw, Cofleidio pob odfa i wneuthur neu dderbyn daioni. Trwy wneuthur daioni yr wyfi in meddwl nid in unig haelioni i'r tlawd, and hefyd cyflawniad cydwybodus o'r holl ddledswyddau Christianogol, beth bynnag a ymafael dy law ynddo iw wneuthur gwnâ â'th holl egni, medd y Gŵr doeth. Preg. 9.10. Hynny yw, pa odfa bynnag a roddir itti i wneuthur daioni, gwnâ in rymmus ac in brysur, heb ei oedi hid oni fyddo in rhywyr. Gan fod gwerth in dy law, Oh nâd iddo golly trwy ddiofalwch, rhag itti ddrûd-edifarhâu am hynny. Ir diben hwn ystyria, may ychydig yw 'r odféydd a all fod in ôl itti. Am a wyddosti, mae 'r amser in agos, y derfydd dy odféydd i wrando, dy odféydd i weddío, dy odféydd i drugarhaû, a'r cyfryw; Pa faint gan hynny y perthyn itti eu gosod hwynt allan ar y goreu, tra caffech hwynt, ac i arfer y prŷd a'r odfa bresennol megis y diweddaf a gait ti in y bŷd?