A41643:410
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau…Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau…
Gair i bechaduriaid, a gair i saint Y cyntaf in tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont in byw in eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, in tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd in gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.Gair i bechaduriaid, a gair i sainct Y cyntaf yn tueddu i ddeffrôi cydwybodau pechaduriaid diofal, i wîr deimlad ac ysturiaeth o'r cyflwr erchyll y maent ynddo, tra fyddont yn byw yn eu cyflwr naturiol heb yr ail-enedigaeth. Yr ail, yn tueddu i gyfarwyddo ac i berswadio y duwiol, a'r rhai a ail-anwyd i amryw ddledswyddau enedkigol. Gan Tho, Gouge gweinidog yr efengyl. Ac a gyfieithwyd yn gymraec gan W. Jones gweinidog yr egengyl.
Printiedig in Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, in y flwyddyn 1676Printiedig yn Llundain : gan A. Maxwell i'r Awdwr, yn y flwyddyn 1676
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
III. Ac oblegid ein han-allu a'n gwendid i gyflawni dim gwafanaeth ysprydol mewn môdd dyladwy, in y man cyntaf, ceifiwn gan Dduw ein gwneuthur ni in abl trwy ei yspryd i hynny. Oblegid yspryd Duw in unig a ddichon gynnorthwyo ein gwendid ni: Efe all feddalhâu ein calonnau caledion, fywhâu ein calonnau marwedd, helaethu ein calonnnau cyfing, &c. Ac in gweddío a'm gymmorth yr yspryd, safwn ar Addewid Duw, gan ddywedyd, Arglwydd ti a addewaist in dy Air, y byddai i'th yspryd gynnorthwyo gwendid dy weision; Oh gwnâ in dda yr Addewid hwnnw i mi! Gâd imi gael a theimlo anadliad a gweithrediad hyfryd, cynhyrfiad a helaethiad bywiol dy yspryd ⟨p. 97⟩di ar fy nghalon, in fy nŵyn i ym mlaen â nerth ac â bywiogrwydd mawr in y ddledswydd sydd gennif mewn law. Sefyll fell hyn ar addewid Duw fydd in rhwym nerthol arno ef i gyflawni yr hyn a lefarodd.
III. Ac oblegid ein han-allu a'n gwendid i gyflawni dim gwafanaeth ysprydol mewn môdd dyladwy, yn y man cyntaf, ceifiwn gan Dduw ein gwneuthur ni yn abl trwy ei yspryd i hynny. Oblegid yspryd Duw yn vnig a ddichon gynnorthwyo ein gwendid ni: Efe all feddalhâu ein calonnau caledion, fywhâu ein calonnau marwedd, helaethu ein calonnnau cyfing, &c. Ac yn gweddío a'm gymmorth yr yspryd, safwn ar Addewid Duw, gan ddywedyd, Arglwydd ti a addewaist yn dy Air, y byddai i'th yspryd gynnorthwyo gwendid dy weision; Oh gwnâ yn dda yr Addewid hwnnw i mi! Gâd imi gael a theimlo anadliad a gweithrediad hyfryd, cynhyrfiad a helaethiad bywiol dy yspryd ⟨p. 97⟩di ar fy nghalon, yn fy nŵyn i ym mlaen â nerth ac â bywiogrwydd mawr yn y ddledswydd sydd gennif mewn llaw. Sefyll fel hyn ar addewid Duw fydd yn rhwym nerthol arno ef i gyflawni yr hyn a lefarodd.
IV. Dledswydd enwedigol arall sydd in perthyn i'r rhai a Ail-anwyd, ydyw, Rhodio in ddiesceulus ac in gywraint, in ôl hynny o'r Apostol, Gwelweh pa fodd y rhodioch in ddiesceulus, nid fell annoethion, and fell doethion: