A57277:444
A brief declaration of the Lords Supper with some other determinations and disputations concerning…
A brief declaration of the Lords Supper with some other determinations and disputations concerning the same argument by the same author / written by Dr. Nicholas Ridley, Bishop of London during his imprisonment ; to which is annexed an extract of several passages to the same purpose out of a book entitled Diallacticon, written by Dr. John Poynet.A brief declaration of the Lords Supper with some other determinations and disputations concerning the same argument by the same author / written by Dr. Nicholas Ridley, Bishop of London during his imprisonment ; to which is annexed an extract of several passages to the same purpose out of a book intituled Diallacticon, written by Dr. John Poynet.
London: printed for Richard Chiswell, 1688
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Cum agitur de Sacramentis, mentionem faciunt Patres Naturae & Substantiae, non [Greek or Hebrew] sed [Greek or Hebrew], hoc est, non ut Philosophi naturales loquuntur, sed homines de divinis rebus disserentes, gratiae, virtuti, & efficacitati naturae substantiaeque nomen impertientes, nimirum Sacramenti naturâ id postulante, p. 57.
Cum agitur de Sacramentis, mentionem faciunt Patres Naturae & Substantiae, non 〈non-Latin alphabet〉 sed 〈non-Latin alphabet〉, hoc est, non ut Philosophi naturales loquuntur, sed homines de divinis rebus disserentes, gratiae, virtuti, & efficacitati naturae substantiaeque nomen impertientes, nimirum Sacramenti naturâ id postulante, p. 57.
Hoc autem (inseparabilitas virtutis spiritualis ab Elementis) ita intelligendum est, quamdiu signum ei servit usui & finny accommodatur, cui juxta verbum Dei destinatum fuerit. Nam ⟨p. 67⟩si ad alios usus applicamus, & abutimur contra Christi institutum: aut Sacramentum prorsus non est, aut Sacramentum esse desinit, p. 64.
Hoc autem (inseparabilitas virtutis spiritualis ab Elementis) ita intelligendum est, quamdiu signum ei servit usui & fini accommodatur, cui juxta verbum Dei destinatum fuerit. Nam ⟨p. 67⟩si ad alios usus applicamus, & abutimur contra Christi institutum: aut Sacramentum prorsus non est, aut Sacramentum esse desinit, p. 64.
Sacramentorum dignitas & debitus honos non laeditur, sed integer & inviolatus manet; dumb & veritatem corporis & naturam ac substantiam illius unâ cum symbolis accipi fateamur à fidelibus, quod & veteres Patres fieri testantur. Deinde hâc receptâ, quam iidem Patres diligenter observarunt, distinction inter proprium sive assumptum illud corpus Domini, & hoc symbolicum corpus sive Sacramentum corporis, non peccatur in analogiam fidei nostrae, quae nullo pacto convellenda est: quandoquidem utrique corpori quae sua sunt attribuimus. Proprium enim & assumptum corpus in loco esse & loci spatio circumscribi dicimus, propter veri corporis modum ut ait Augustinus, &c. Ibid.