Nec adeo mediocrem hunc nostrum existimamus conatum, ut judicium cujusvis [Greek or Hebrew] praecipitatum non leviter rejicerimus. Parùm forsan digna ⟨image 3⟩tam eruditi Concionatoris authoritate & eloquentiâ aliquibus quaedam videantur, at illis qui divina sapiunt, valdè consona & gravitati & veritati Sacro-Sanctae Scripturae reperientur. Luce clariùs patet, quid in causa est, omnes omnium aetatum, omnium ordinum homunciones, tantam pervasisse morum corruptelam, nimirum, quòd nec vitia ferre possumus nostra, nec remedia. Lavacrum Dei planè rejecimus, ideóque à fedissimis vitiorum inquinamentis nondum repurgamur. Quae auribus nostris excepimus, animisque caelitùs impressa persensimus (quicquid homines, vel Daemones contrasentiant, aut loquantur) non possumus non palam divulgare, ne aut propriae stolidissimè experientiae, aut Gratiae divinae petulantissimè refragari videamur. Ah! quoties & Religio & timor (illo concionante) auditorum animos subierunt? Quot mentibus fracti, & alto moerore adeò correpti & exanimati inter depingendos Salvatoris nostri cruciatus evaserunt, ut nullas lacrymarum inducias admitterent, sed spiritus suspiriis, & dolori pectora sua devoverunt, donec ille, ille inquam, qui vulnera divino auxilio fecerat, quasi spiculis & aculeis coelitùs transfixos animos, sanguinis Christi applicatione tempestivè allevâsset? At! at! coelestis hic cecidit Praeco, eodemque ictu ne corrue•ent etiam conciones illae quàm mellifluae, tantique plurimis auditorum Emolumenti, ab interitu & oblivione post tot retrò & elapsos annos quibus delituerunt, vindicantur. Et reverâ (absit jactantiae crimen) audacter hoc omnibus editioni harum concionum parum faventibus reponere audemus, non alia usquam extare exemplaria majori Amanuensium diligentia & labour collecta; ideoq•e nescii, imò dubii, annon post tantum silentium alia parùm genuina & ascititia proserperent, Deo (uti speramus) auspice in publicum hoc emisimus. Tuis interim (vir dignissime) manibus hae chartulae dicatae posteris tradentur, nomenque tuum futuris saeculis non injuriâ praedicabunt, & ⟨image 4⟩cum illae sileant — Quod benè feceris mercedem tuleris. Deus opt. max. omnibus ingenii & gratiae dotibus magis magisque indies cumulatum, pietatis & religionis orthodoxae, literarum & literatorum Patronum te diutissime incolumem praestet, obnixè ex animo vovet.
Nec adeo mediocrem hunc nostrum existimamus conatum, ut judicium cujusvis 〈non-Latin alphabet〉 praecipitatum non leviter rejicerimus. Parùm forsan digna ⟨image 3⟩tam eruditi Concionatoris authoritate & eloquentiâ aliquibus quaedam videantur, at illis qui divina sapiunt, valdè consona & gravitati & veritati Sacro-Sanctae Scripturae reperientur. Luce clariùs patet, quid in causa est, omnes omnium aetatum, omnium ordinum homunciones, tantam pervasisse morum corruptelam, nimirum, quòd nec vitia ferre possumus nostra, nec remedia. Lavacrum Dei planè rejecimus, ideóque à fedissimis vitiorum inquinamentis nondum repurgamur. Quae auribus nostris excepimus, animisque caelitùs impressa persensimus (quicquid homines, vel Daemones contrasentiant, aut loquantur) non possumus non palam divulgare, ne aut propriae stolidissimè experientiae, aut Gratiae divinae petulantissimè refragari videamur. Ah! quoties & Religio & timor (illo concionante) auditorum animos subierunt? Quot mentibus fracti, & alto moerore adeò correpti & exanimati inter depingendos Salvatoris nostri cruciatus evaserunt, ut nullas lacrymarum inducias admitterent, sed spiritus suspiriis, & dolori pectora sua devoverunt, donec ille, ille inquam, qui vulnera divino auxilio fecerat, quasi spiculis & aculeis coelitùs transfixos animos, sanguinis Christi applicatione tempestivè allevâsset? At! at! coelestis hic cecidit Praeco, eodemque ictu ne corrue•ent etiam conciones illae quàm mellifluae, tantique plurimis auditorum Emolumenti, ab interitu & oblivione post tot retrò & elapsos annos quibus delituerunt, vindicantur. Et reverâ (absit jactantiae crimen) audacter hoc omnibus editioni harum concionum parum faventibus reponere audemus, non alia usquam extare exemplaria majori Amanuensium diligentia & labore collecta; ideoq•e nescii, imò dubii, annon post tantum silentium alia parùm genuina & ascititia proserperent, Deo (uti speramus) auspice in publicum hoc emisimus. Tuis interim (vir dignissime) manibus hae chartulae dicatae posteris tradentur, nomenque tuum futuris saeculis non injuriâ praedicabunt, & ⟨image 4⟩cum illae sileant — Quod benè feceris mercedem tuleris. Deus opt. max. omnibus ingenii & gratiae dotibus magis magisque indies cumulatum, pietatis & religionis orthodoxae, literarum & literatorum Patronum te diutissime incolumem praestet, obnixè ex animo vovet.
