1. Fod lawyer (o'r rhai ydynt yr awrhon in ogoneddus ac in fendigedig Seinctiau in y nefoedd) wedi gwneuthur in yr un ffunyd (pan oeddynt in byw ar y ddaiar) gymmaint pechodau a mwy nac a wnaethost di erioed, ac a barhausant (cyn iddynt edifarhau) in y pechodau hynny cyhyd in helaeth ac y gwnaethost dithau. Megis gan hynny na allay eu holl bechodau hwy, a'r her aros ynddynt, luddies i drugaredd Dduw, ar eu hedifeirwch hwynt, faddau iddynt eu pechodau, a'i derbyn i'w rád drachefn: Ni dichon chwaith dy bechodau dithau a'th barhâd ynddynt, moi rwystro ef i fod in drugarog wrthit ti, os edifarhei di fell y gwnaethont hwythau: ic ar dy edifeirwch y mae siampl pob un o honynt hwy, in argoel y ⟨p. 366⟩gwnaiff ef yr un peth i ti ac a wnaeth iddynt hwythau. 1 Tim. 1.16. Canys fell y mae y pechod lleiaf yngyfiawnder Duw heb edifeirwch in ddigon i wneuthur un in golledig; felly y pechod mwyaf ar edifeirwch in ei drugaredd ef sydd i gael maddevant. Dy bechodau mwyaf ac hynaf nid ydynt and pechodau dŷn: eithr y lleiaf o'i drugareddâu ef ydyw trugaredd Duw. Am dy fod di in adnabod dy bechodau dy hun, yr wit ti in ammau na ellir eu maddau hwynt. Gwêl fell y mae Duw ei hunan in gollwng in rhydd y cwlwm amheus hwn. Yr oedd lawyer in nyddiau Isaiah in tybied (fell yr wit tithau) iddynt hwy barhau cyhyd mewn pechod, fell yr aethai in rhyhwyr iddynt hwy geisio dychwelyd at Dduw am râs a thrugaredd. Eithr y mae Duw in eu hatteb hwynt: Ceisiwch yr Arglwydd, tray galler ei gael ef, gelwch arno, tra fyddo in agos. Esa. 55.6, 7, 8. Fell pe dywedasai efe, tra byddo y bywyd in parhau, am gair i'w bregethu, yr wyf in agos i'm cael gan bawb oll a'r am ceisiant, ac a weddîant attaf. Y mae 'r bobl in ail-atteb: eithr ninny (O Arglwydd) ydym bechaduriaid anafus, ac am hynny ni feiddiwn ni ryfygu galw ar dy enw, neu ddyfod in agos i'th sancteiddrwydd. Y mae 'r Arglwydd in atteb i hynny: Gadawed y drygionus ei lwybr, ar dŷn anwireddus ei fyddyliau: a dychweled attaf fi, ac myfi a gymmeraf drugaredd arno ef, ac a fyddaf in Dduw iddo ef, ac my fi a roddaf nawdd iddo ef in dra-aml. Eithr ninny a dybiem (medd y bobl) pe buasai ein pechodau ni and pechodau cyffredinol, y gallai yr addewid hon o drugaredd berthyn i ni. And gan fod ein pechodau cymmaint, ac in parhau cyhyd, am hynny yr ydym ni in ofni pan elom ni i ymddangos ger bron Duw y bwrw efe ninny heibio. Y mae DUW in atteb i hyn drachefn:
1. Fod llawer (o'r rhai ydynt yr awrhon yn ogoneddus ac yn fendigedig Seinctiau yn y nefoedd) wedi gwneuthur yn yr vn ffunyd (pan oeddynt yn byw ar y ddaiar) gymmaint pechodau a mwy nac a wnaethost di erioed, ac a barhausant (cyn iddynt edifarhau) yn y pechodau hynny cyhyd yn helaeth ac y gwnaethost dithau. Megis gan hynny na allai eu holl bechodau hwy, a'r hir aros ynddynt, luddies i drugaredd Dduw, ar eu hedifeirwch hwynt, faddau iddynt eu pechodau, a'i derbyn i'w rád drachefn: Ni dichon chwaith dy bechodau dithau a'th barhâd ynddynt, moi rwystro ef i fod yn drugarog wrthit ti, os edifarhei di fel y gwnaethont hwythau: ic ar dy edifeirwch y mae siampl pob vn o honynt hwy, yn argoel y ⟨p. 366⟩gwnaiff ef yr vn peth i ti ac a wnaeth iddynt hwythau. 1 Tim. 1.16. Canys fel y mae y pechod lleiaf yngyfiawnder Duw heb edifeirwch yn ddigon i wneuthur vn yn golledig; felly y pechod mwyaf ar edifeirwch yn ei drugaredd ef sydd i gael maddeuant. Dy bechodau mwyaf ac hynaf nid ydynt ond pechodau dŷn: eithr y lleiaf o'i drugareddâu ef ydyw trugaredd Duw. Am dy fod di yn adnabod dy bechodau dy hun, yr wyt ti yn ammau na ellir eu maddau hwynt. Gwêl fel y mae Duw ei hunan yn gollwng yn rhydd y cwlwm amheus hwn. Yr oedd llawer yn nyddiau Esay yn tybied (fel yr wyt tithau) iddynt hwy barhau cyhyd mewn pechod, fel yr aethai yn rhyhwyr iddynt hwy geisio dychwelyd at Dduw am râs a thrugaredd. Eithr y mae Duw yn eu hatteb hwynt: Ceisiwch yr Arglwydd, tra y galler ei gael ef, gelwch arno, tra fyddo yn agos. Esa. 55.6, 7, 8. Fel pe dywedasai efe, tra byddo y bywyd yn parhau, am gair i'w bregethu, yr wyf yn agos i'm cael gan bawb oll a'r am ceisiant, ac a weddîant attaf. Y mae 'r bobl yn ail-atteb: eithr nyni (O Arglwydd) ydym bechaduriaid anafus, ac am hynny ni feiddiwn ni ryfygu galw ar dy enw, neu ddyfod yn agos i'th sancteiddrwydd. Y mae 'r Arglwydd yn atteb i hynny: Gadawed y drygionus ei lwybr, ar dŷn anwireddus ei fyddyliau: a dychweled attaf fi, ac myfi a gymmeraf drugaredd arno ef, ac a fyddaf yn Dduw iddo ef, ac my fi a roddaf nawdd iddo ef yn dra-aml. Eithr nyni a dybiem (medd y bobl) pe buasai ein pechodau ni ond pechodau cyffredinol, y gallai yr addewid hon o drugaredd berthyn i ni. Ond gan fod ein pechodau cymmaint, ac yn parhau cyhyd, am hynny yr ydym ni yn ofni pan elom ni i ymddangos ger bron Duw y bwrw efe nyni heibio. Y mae DƲW yn atteb i hyn drachefn:
