A76257:264
Yr ymarfer o dduwioldeb in cyfarwyddo dŷn i rodio fall y rhyngo ef Fodd…Yr ymarfer o dduvvioldeb yn cyfarvvyddo dŷn i rodio fal y rhyngo ef Fodd…
Yr ymarfer o dduwioldeb in cyfarwyddo dŷn i rodio fall y rhyngo ef Fodd Duw. Yr hwn life â osodwyd allan in saeson-sec o wraith y gwir barchedig dâd Lewis Escomb Bangor, ac a gyfieithwyd in gamber-aec o waith Row. Vaughan o gaergai o sîr feirion wr bonheddig.Yr ymarfer o dduvvioldeb yn cyfarvvyddo dŷn i rodio fal y rhyngo ef Fodd Duw. Yr hwn lyfe â osodwyd allan yn saeson-sec o wraith y gwir barchedig dâd Lewis Escomb Bangor, ac a gyfieithwyd yn gamber-aec o waith Row. Vaughan o gaergai o sîr feirion wr bonheddig.
Printiedig in Llundain : gan Tho. Dawks, 1675Printiedig yn Llundain : gan Tho. Dawks, 1675
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
1. Pechod. 2. Melldith.
Pechod ydyw lygredigaeth cyssredinol, in gystal o'i naturiaeth, ac o'i weithredoedd: canys y mae ei nature ef in hylithr i bechu in oesdadol ym mhob mâth ar bechod, y meddwl wedi ei lenwi in lawn o waged, y dealltwraieth wedi ei dywyllu gan anwybodaeth, yr cwyllys heb chwennych dim and offered a phethau drwg, y mae gwrthuni mor netthol gyd ⟨p. 38⟩ag ef, fall nad yw'r deisyfiad in fynych in ufuddhâu i reoledigaeth rheswm in yr enaid adgenedledig: a'r ewyllys in gwibio i ganlyn gwyniau pechadurus. Pa gymmaint gan hynny ydyw nerth y deisyfiad a'r ewyllys in yr enaid gwrthodedig, yr hwn sydd in aros in oesdadol in ei lygredigaeth anianol? O hyn y mae in digwyddo fod dy enaid truan wedfei ymwrthuno gan bechod, ymddifwyno gan drachwant, ymanrheithio gan fudreddi, ymchwydddo gan ddrygnaws, ymroi i wyniau, ymddihoeni gan genfigen, in ymlythu â gormodedd, in ymdrabaeddu mewn meddwdod, in berwi gan lid, in ymlosci gan greulondeb: a gogoneddus lûn Duw, wedi ei gyfnewid i lûn y diafol echryslon, hid oni ddarfu ir Arglwydd unwaith edifarhau ddarfod iddo ef erioed wneuthur dŷn, Gen. 6.6.
Pechod ydyw lygredigaeth cyssredinol, yn gystal o'i naturiaeth, ac o'i weithredoedd: canys y mae ei natur ef yn hylithr i bechu yn oesdadol ym mhob mâth ar bechod, y meddwl wedi ei lenwi yn llawn o wagedd, y dealltwraieth wedi ei dywyllu gan anwybodaeth, yr cwyllys heb chwennych dim ond oferedd a phethau drwg, y mae gwrthuni mor netthol gyd ⟨p. 38⟩ag ef, fal nad yw'r deisyfiad yn fynych yn vfuddhâu i reoledigaeth rheswm yn yr enaid adgenedledig: a'r ewyllys yn gwibio i ganlyn gwyniau pechadurus. Pa gymmaint gan hynny ydyw nerth y deisyfiad a'r ewyllys yn yr enaid gwrthodedig, yr hwn sydd yn aros yn oesdadol yn ei lygredigaeth anianol? O hyn y mae yn digwyddo fod dy enaid truan wedfei ymwrthuno gan bechod, ymddifwyno gan drachwant, ymanrheithio gan fudreddi, ymchwydddo gan ddrygnaws, ymroi i wyniau, ymddihoeni gan genfigen, yn ymlythu â gormodedd, yn ymdrabaeddu mewn meddwdod, yn berwi gan lid, yn ymlosci gan greulondeb: a gogoneddus lûn Duw, wedi ei gyfnewid i lûn y diafol echryslon, hyd oni ddarfu ir Arglwydd vnwaith edifarhau ddarfod iddo ef erioed wneuthur dŷn,