In y cyfamser (o nefol Dâd) yr wyf in attolwg, i'th lan Yspryd weithredu ynof y cyfryw edifeiiwch difrifol, fell y byddwyf trwy wylofain in galaru am fy mhechodau a aethant heibio,1 trwy ofid calon in ostyngedig am fy mhechodau presennol, ac am holl egni in gwrthwynebu y cyfryw bechodau budron o ⟨p. 169⟩hyn allan. A gâd i'th unrhyw Yspryd glân fynghadw hefyd in undeb yr Eglwys, fy nhywys yngwirionedd dy air, am ymddeffyn, nad ysgogwyf bight oddiwrtho i Babeidd-dra, nac i neb ryw amryfusedd arall, na gau addoliad. Agored dy yspryd fy llygaid ledlêd, i welled pethau rhyfedd allan o'th gyfraith di. Ac agor fyngwefusau, fell y byddo fyngenau beunydd in ymddiffyn dy wirionedd, ac in gosod allan dy foliant. Chwanega ynof yr holl ddonniau daionus, y rhai o'th trugaredd a ganniadhavaist i mi in barod; a dyro i mi yspryd dioddefgar, a chalon ddiwair, meddwl bodlonol, search purr, ymddygiad gweddol, a'r holl radau eraill, a wyddost ti fod in angenrhaid i mi, i lywodraethu fynghalon in dy ofn, ac i unioni fy mywyd in dy ffafr: fell pan bynnag, a'i byw a'i marw a wnelwyf, y gallwyf fyw a marw i ti, yr hwn wit fy Nuw am gwaredydd. Ac yma o Arglwydd, in ôl fy rhymedig ddlêd, y rhoddaf i't ddiolch tramawr oddiar Allor calon ostyngedig, am dy holl ddonniau, a'th fendithion, y rhai in rasusol ac in helaeth a dywêlltaist ar fy enaid am corph, tu ac at y bywyd hwn, a'r bywyd sydd i ddyfod: in bendifaddeu am fy etholedigaeth, creadigaeth, prynydigaeth, cyfiawnhâd, sancteiddiad, am hymddiffynniad o'm hievengtyd hid y did ar awr bresennol yma: ac am y diogel obaith a roddaist i mi o'm gogoneddiad. Hefyd am fy jechyd, fynghyfoeth, fy ymborth, fyngwiscoedd, am dedwyddfyd, ac in enwedig, am ddarfod i ti fy ymddiffyn y did hwn aeth heibio rhag pôb peryglon a niweidiau, in fyngorph, am henaid,2 gan fynghynyscaeddu i ar holl bethau ydoedd angenrheidiol i mi. Ac fell yr ordeiniaist y did i ddŷn i lafurio ynddo, ⟨p. 170⟩a'r nôs i gymmeryd ei esmwythdra: Felly yr wyf in attolwg i't sancteiddio i mi gŵsc ac esmwythder y nos hon, fell y mwynhawyf hynny megis cyssur rhadlawn o'th fendith di. Mal pan ddarfyddo im corph swrth gael ei lonni a'i ddiflino â chymedroldeb o gŵsc a llonyddwch, y gallwyf a mwy nerth rodio gyd â thy, gan wneuthur y cyfryw weithredoedd da a orchymynnaist, pan ryngo bodd i'th ddwywawl allu fy neffroi y borau nessaf.
Yn y cyfamser (o nefol Dâd) yr wyf yn attolwg, i'th lan Yspryd weithredu ynof y cyfryw edifeiiwch difrifol, fel y byddwyf trwy wylofain yn galaru am fy mhechodau a aethant heibio,1 trwy ofid calon yn ostyngedig am fy mhechodau presennol, ac am holl egni yn gwrthwynebu y cyfryw bechodau budron o ⟨p. 169⟩hyn allan. A gâd i'th vnrhyw Yspryd glân fynghadw hefyd yn vndeb yr Eglwys, fy nhywys yngwirionedd dy air, am ymddeffyn, nad ysgogwyf byth oddiwrtho i Babeidd-dra, nac i neb ryw amryfusedd arall, na gau addoliad. Agored dy yspryd fy llygaid ledlêd, i weled pethau rhyfedd allan o'th gyfraith di. Ac agor fyngwefusau, fel y byddo fyngenau beunydd yn ymddiffyn dy wirionedd, ac yn gosod allan dy foliant. Chwanega ynof yr holl ddonniau daionus, y rhai o'th trugaredd a ganniadhauaist i mi yn barod; a dyro i mi yspryd dioddefgar, a chalon ddiwair, meddwl bodlonol, serch pur, ymddygiad gweddol, a'r holl radau eraill, a wyddost ti fod yn angenrhaid i mi, i lywodraethu fynghalon yn dy ofn, ac i vnioni fy mywyd yn dy ffafr: fel pa vn bynnag, a'i byw a'i marw a wnelwyf, y gallwyf fyw a marw i ti, yr hwn wyt fy Nuw am gwaredydd. Ac yma o Arglwydd, yn ôl fy rhymedig ddlêd, y rhoddaf i't ddiolch tramawr oddiar Allor calon ostyngedig, am dy holl ddonniau, a'th fendithion, y rhai yn rasusol ac yn helaeth a dywêlltaist ar fy enaid am corph, tu ac at y bywyd hwn, a'r bywyd sydd i ddyfod: yn bendifaddeu am fy etholedigaeth, creadigaeth, prynydigaeth, cyfiawnhâd, sancteiddiad, am hymddiffynniad o'm hieuengtyd hyd y dydd ar awr bresennol yma: ac am y diogel obaith a roddaist i mi o'm gogoneddiad. Hefyd am fy iechyd, fynghyfoeth, fy ymborth, fyngwiscoedd, am dedwyddfyd, ac yn enwedig, am ddarfod i ti fy ymddiffyn y dydd hwn aeth heibio rhag pôb peryglon a niweidiau, yn fyngorph, am henaid,2 gan fynghynyscaeddu i ar holl bethau ydoedd angenrheidiol i mi. Ac fel yr ordeiniaist y dydd i ddŷn i lafurio ynddo, ⟨p. 170⟩a'r nôs i gymmeryd ei esmwythdra: Felly yr wyf yn attolwg i't sancteiddio i mi gŵsc ac esmwythder y nos hon, fel y mwynhawyf hynny megis cyssur rhadlawn o'th fendith di. Mal pan ddarfyddo im corph swrth gael ei lonni a'i ddiflino â chymedroldeb o gŵsc a llonyddwch, y gallwyf a mwy nerth rodio gyd â thi, gan wneuthur y cyfryw weithredoedd da a orchymynnaist, pan ryngo bodd i'th ddwywawl allu fy neffroi y borau nessaf.
- 1Mat. 28.20. 1 Tim. 4.7. Mat. 25.34.
- 2Psa. 119.18.
