Theol. Digon gwir. Canys chwychwi a'ch cyffelyb ni choeliwch ddim in erbyn eich trachwantau, a'ch gwyniau cnawdol. Ac dyna'r achos yr ydych in fyddar o'r nail glûst: am hynny mi a chwanega air neu ddau allan o air Duw, at yr hyn a ddywetpwyd. Y Brenin doeth â ddywaid,1 Y neb â wnêl odineb â benyw a lygra ei enaid ei hun, ac felly sy'n evog o'i farwolaeth ei hûn, yr hyn nid yw beth yscafn. Canys os digwydda i din ymgrogi, neu ymfoddi, neu ryw fodd ⟨p. 66⟩arall fyrhau ei einioes; ein harfer ni yw dywedyd am dano, fod bâr Duw arno, fod law Dduw in drom in ei erbyn: gael o'r cythraul wall arno. Y sŵn, a'r siarad am y fâth drychineb, a gerdd tros y wlad y prŷd, a'r lle y digwyddo. Y Crwner a eilw ynghyd gŵest ar ei gorph ef; a serdyd a bassia am dano. Pa faint hyttrach y dylei yr holl fŷd ryfeddu am y peth hyn: self fod din in difetha ei enaid ei hun, ac o wir lwyrfryd ei gallon in ei anrheithio ei hun in dragwyddol. Yr yspryd glan a dywed, fod y puttein wr in gwneuthur y faith beth a hynny, self o wirfodd ei gallon in ei lad ei hûn. Ac am hynny gwae ef erioed o'i eni. Canys yna y daw y Crwner mawr or nefoedd, (yr hwn a gorona y neb a gorono) i eistedd arno ryw did, ac i roddi barn iw erbyn. Ac megis y mae y godinebwr, in pechu in erbyn ei enaid ei hun: felly y mae efe hefyd in erbyn ei gorph, fell y tystia yr Apostol. Ac in erbyn ei fraint,2 a'i gyfoeth, fell y dywed y gŵr duwiol Job: Godineb sy dân â isa oni anrheithio, ac y diwreiddio yr holl ffrwyth. Y mae efe in pechu hefyd in erbyn ei enw da, neu ei eirda a'i gymmeriad in y bid. Oblegid clais, 3a gwarth a gaiff efe, a'i gywilydd ni ddileir. A phechu y mae in erbyn ei wraig, yr hon sydd gymhares iddo, a gwraig ei gyfammod. A Duw a ddywed in yr un fan: ymgedwch in eich yspryd, 4ac na fydded neb ⟨image 41⟩anffyddlon i wraig ei jevengtid. In ddiweddaf oll, pechu y mae in erbyn ei blant, ai heppil: fell y dywed yr Arglwydd wrth Ddafydd: O herwydd i ti fy nirmygu i a gwneuthur hyn:5 weal nid ymedu cleddyf a'th dŷ di bight, mi â gyfodaf ddrŵg i'th erbyn di, o'th dŷ dy hûn. Felly, i orphen y pwngc hwn ninny a welwn pa fawl briw anafus, ac archoll ffyrnig y mae dynion aflan in eu gwneuthur ynddynt eu hunain, ac in eu plant. Pwy, oddiethr ei fod in ynfyd cynhwynol, a'i trafrathei ei hûn mewn cynnifer o fannau ar unwaith? y mae y godinebwr, ai odineb ei hûn, in gwneuthur yr holl archollion hyn ynddo ei hûn: A chant i un na jacheir of bight:
Theol. Digon gwir. Canys chwychwi a'ch cyffelyb ni choeliwch ddim yn erbyn eich trachwantau, a'ch gwyniau cnawdol. Ac dyna'r achos yr ydych yn fyddar o'r naill glûst: am hynny mi a chwanega air neu ddau allan o air Duw, at yr hyn a ddywetpwyd. Y Brenin doeth â ddywaid,1 Y neb â wnêl odineb â benyw a lygra ei enaid ei hun, ac felly sy'n euog o'i farwolaeth ei hûn, yr hyn nid yw beth yscafn. Canys os digwydda i ddyn ymgrogi, neu ymfoddi, neu ryw fodd ⟨p. 66⟩arall fyrhau ei einioes; ein harfer ni yw dywedyd am dano, fod bâr Duw arno, fod llaw Dduw yn drom yn ei erbyn: gael o'r cythraul wall arno. Y sŵn, a'r siarad am y fâth drychineb, a gerdd tros y wlad y prŷd, a'r lle y digwyddo. Y Crwner a eilw ynghyd gŵest ar ei gorph ef; a serdyd a bassia am dano. Pa faint hyttrach y dylei yr holl fŷd ryfeddu am y peth hyn: sef fod dyn yn difetha ei enaid ei hun, ac o wir lwyrfryd ei galon yn ei anrheithio ei hun yn dragwyddol. Yr yspryd glan a dywed, fod y puttein wr yn gwneuthur y fath beth a hynny, sef o wirfodd ei galon yn ei ladd ei hûn. Ac am hynny gwae ef erioed o'i eni. Canys yna y daw y Crwner mawr or nefoedd, (yr hwn a gorona y neb a gorono) i eistedd arno ryw ddydd, ac i roddi barn iw erbyn. Ac megis y mae y godinebwr, yn pechu yn erbyn ei enaid ei hun: felly y mae efe hefyd yn erbyn ei gorph, fel y tystia yr Apostol. Ac yn erbyn ei fraint,2 a'i gyfoeth, fel y dywed y gŵr duwiol Job: Godineb sy dân â yssa oni anrheithio, ac y diwreiddio yr holl ffrwyth. Y mae efe yn pechu hefyd yn erbyn ei enw da, neu ei eirda a'i gymmeriad yn y byd. Oblegid clais, 3a gwarth a gaiff efe, a'i gywilydd ni ddileir. A phechu y mae yn erbyn ei wraig, yr hon sydd gymhares iddo, a gwraig ei gyfammod. A Duw a ddywed yn yr vn fan: ymgedwch yn eich yspryd, 4ac na fydded neb ⟨image 41⟩anffyddlon i wraig ei ieuengtid. Yn ddiweddaf oll, pechu y mae yn erbyn ei blant, ai heppil: fel y dywed yr Arglwydd wrth Ddafydd: O herwydd i ti fy nirmygu i a gwneuthur hyn:5 wele nid ymedu cleddyf a'th dŷ di byth, mi â gyfodaf ddrŵg i'th erbyn di, o'th dŷ dy hûn. Felly, i orphen y pwngc hwn nyni a welwn pa fawl briw anafus, ac archoll ffyrnig y mae dynion aflan yn eu gwneuthur ynddynt eu hunain, ac yn eu plant. Pwy, oddiethr ei fod yn ynfyd cynhwynol, a'i trafrathei ei hûn mewn cynnifer o fannau ar vnwaith? y mae y godinebwr, ai odineb ei hûn, yn gwneuthur yr holl archollion hyn ynddo ei hûn: A chant i vn na iacheir of byth:
- 1Diha. 32.
- 2Cor. 6.8. •ob 31.2.
- 3••iha. 6.3.
- 4•al. 2.14.
- 52 Sam. 12.10.