Ni phallaf i ti, ac nis gadawaf di chwaith. Onid yw efe in dywedyd. Y mae yr Arglwydd in agos; na efelwch am ddim? Onid yw ddigon yr ad•ewidion hyn i gynnal ein ffydd ni in rhag ddarbodaeth Duw? A dybiwn ni fod Duw in cellwair â ni? A dybiwn ni nad yw efe in bwriadu y fâth beth? A amheuwn ni y ceidw Duw ei air? Oh cabled ⟨p. 111⟩fyddei unwaith feddwl y fâth beth. Oblegid Duw sydd eir-wir, 1a phob din in gelwddog. Ffyddlon yw'r hwn â addawodd. Ei air ef sydd fwy nac addewid Tywysog, a mwy na deng-mîl o rwymedigaethau. Paham nad ydym in credu ynddo, ac in rhoddi ein goglud arno? Paham na chymmerwn ei air ef? Paham yr ydym in parhau i fod in chwannog? ac in anffyddio iddo? Paham yr ydym in rhagrithio ac in twyllo, Oh nyai ò ychydig ffydd? Ein Harglwydd Jesus Grist, oblegid ei fod in llwyr-ddirnad anghrediniaeth, ac anffyddlondeb ein naturiaeth ni, ac in gweled ddyfned y gwreiddiodd hyn ynom, sydd nid in unig in fodlon i wneuthur i ni yr addewidion haelwych hyn, y rhai â fyddei ddigon, and hefyd in cadarnhau i ni y pethau hyn, a lawyer o resymmau hygoel i gynnal ein gwendid ni in hyn o beth. Ystyriwch (medd efe) y cig frain: 2ystyriwch adar yr awyr, nid ydynt nac in have, nac in medi, ac nid oes iddynt na chell, nac yscubar, ac y mae Duw in eu porthi hwynt. Ystyriwch y lili, y mod y maent in tyfu, nid ydynt in poeni, nac in nyddu, ac yr ydwyf in dywedyd i chwi, na bu Solomon in ei holl ogoniant, wedi ei ddilladu fell un or rhai hyn.
O nad ystyriem ni yr ystyriaethau hyn; nad ystyriem fod y bywyd in fwy na'r ⟨image 64⟩bwyd, a'n cyrph in well na'n dillad: nac ystyriem na allwn drwy ein holl ddirfawr ofalu dyccio dim, je gymmaint ac anchwanegu un cufydd at ein maintioli. In wir pe dwys ystyriem ni y rhesymmau hyn, a draethodd ein Achubwr Christ; ac pe cymmwysem hwynt atom ein hunain, hwy a allent wasanaethu i ni in amddeffynfa gadarn-grief in erbyn cybydd dra, Ped ystyriei ddynion fod Ardderchog frenin y nefoedd (yr hwn sydd ai ford in y corwynt,3 a'r cymylau ydynt lŵch ei draed ef) in gofalu am y dryw bychan, ac am aderyn ytô, ai fod efe in eu t•în, ac in eu hymgeleddu hwynt, gan baratoi iddynt eu Huniaeth beunydd, self eu cinio, a'u prydnawn-fwyd, a'u fwpper bob did, fe wasanaethi hynny i a rgyoeddi ein anhyder, a'n gwan-ymddiried ni in Nuw. Canys pwy erioed a welodd y rhai hyn, neu'r cyfryw adar eraill, in meirw o newyn? y faith Dad, a thadmaeth daionus sydd ganddynt.
Ni phallaf i ti, ac nis gadawaf di chwaith. Onid yw efe yn dywedyd. Y mae yr Arglwydd yn agos; na efelwch am ddim? Onid yw ddigon yr ad•ewidion hyn i gynnal ein ffydd ni yn rhag ddarbodaeth Duw? A dybiwn ni fod Duw yn cellwair â ni? A dybiwn ni nad yw efe yn bwriadu y fâth beth? A amheuwn ni y ceidw Duw ei air? Oh cabledd ⟨p. 111⟩fyddei vnwaith feddwl y fâth beth. Oblegid Duw sydd eir-wir, 1a phob dyn yn gelwddog. Ffyddlon yw'r hwn â addawodd. Ei air ef sydd fwy nac addewid Tywysog, a mwy na deng-mîl o rwymedigaethau. Paham nad ydym yn credu ynddo, ac yn rhoddi ein goglud arno? Paham na chymmerwn ei air ef? Paham yr ydym yn parhau i fod yn chwannog? ac yn anffyddio iddo? Paham yr ydym yn rhagrithio ac yn twyllo, Oh nyai ò ychydig ffydd? Ein Harglwydd Jesu Grist, oblegid ei fod yn llwyr-ddirnad anghrediniaeth, ac anffyddlondeb ein naturiaeth ni, ac yn gweled ddyfned y gwreiddiodd hyn ynom, sydd nid yn vnig yn fodlon i wneuthur i ni yr addewidion haelwych hyn, y rhai â fyddei ddigon, ond hefyd yn cadarnhau i ni y pethau hyn, a llawer o resymmau hygoel i gynnal ein gwendid ni yn hyn o beth. Ystyriwch (medd efe) y cig frain: 2ystyriwch adar yr awyr, nid ydynt nac yn hau, nac yn medi, ac nid oes iddynt na chell, nac yscubar, ac y mae Duw yn eu porthi hwynt. Ystyriwch y lili, y modd y maent yn tyfu, nid ydynt yn poeni, nac yn nyddu, ac yr ydwyf yn dywedyd i chwi, na bu Salomon yn ei holl ogoniant, wedi ei ddilladu fel vn or rhai hyn.
O nad ystyriem ni yr ystyriaethau hyn; nad ystyriem fod y bywyd yn fwy na'r ⟨image 64⟩bwyd, a'n cyrph yn well na'n dillad: nac ystyriem na allwn drwy ein holl ddirfawr ofalu dyccio dim, ie gymmaint ac anchwanegu vn cufydd at ein maintioli. Yn wir pe dwys ystyriem ni y rhesymmau hyn, a draethodd ein Achubwr Crist; ac pe cymmwysem hwynt attom ein hunain, hwy a allent wasanaethu i ni yn amddeffynfa gadarn-gref yn erbyn cybydd dra, Ped ystyriei ddynion fod Ardderchog frenin y nefoedd (yr hwn sydd ai ffordd yn y corwynt,3 a'r cymylau ydynt lŵch ei draed ef) yn gofalu am y dryw bychan, ac am aderyn ytô, ai fod efe yn eu t•în, ac yn eu hymgeleddu hwynt, gan baratoi iddynt eu Huniaeth beunydd, sef eu cinio, a'u prydnawn-fwyd, a'u fwpper bob dydd, fe wasanaethi hynny i a rgyoeddi ein anhyder, a'n gwan-ymddiried ni yn Nuw. Canys pwy erioed a welodd y rhai hyn, neu'r cyfryw adar eraill, yn meirw o newyn? y fath Dad, a thadmaeth daionus sydd ganddynt.
- 1Heb. 10.23.
- 2Luke 12.24 27
- 3Nah. 1.3.